Bijna de bak in?!

In Italië is nooit iets zeker. Vooral als je met de belastingsdienst te maken hebt, krijg je het gevoel dat je in drijfzand terecht bent gekomen.

Ik wist dat import- en exportzaken scherp in de gaten worden gehouden in Italië, vooral als het gaat om handel in Hollandse tuinbouwartikelen en kasinstallaties. Daarom heb ik van het begin af aan een bekende accountant in de arm genomen die alles controleert en onze administratie-dame adviseert hoe ze alles moet registreren en invullen. Walter heet hij. Steeds als er een controle was, sprong Walter direct voor me in de bres, zodat de controleurs meestal snel afdropen.

Maar niet de laatste keer. Een zeer onbetrouwbare zaak – die door de belasting werd gecontroleerd vanwege verdenkingen van maffia-praktijken - had mij een rekening gestuurd van € 1.445,00 voor verrichte arbeid. Het ging om het klaarmaken van Nederlandse irrigatiematerialen (druppelbevloeiing) voor een klant die haast had. Zo kwamen ze ook bij mij terecht.

Ze konden de betalingsbewijzen niet opsporen en verdachten mij ervan dat ik een loze rekening had aangevraagd om mijn winst af te romen. Als administrateur van Toko Srl moest ik dus voor de rechter verschijnen voor het vals registreren van een rekening. Als ze de zaak iets verder hadden uitgezocht, dan was het duidelijk geworden dat de betreffende rekening in twee gedeeltes in cheques was betaald, met BTW en al. Op zoek naar het volledige bedrag in onze boekhouding, hadden ze daar overheen gekeken. Mijn advocaat vond dit zaakje ook schandelijk, maar vroeg toch wel € 500,00 voor de verdediging.

Dus moest ik op 11 januari om 9 uur 's morgens opdraven in het 'tribunale' van Latina, de hoofdstad van onze streek. En jawel, na een half uurtje werden wij opgeroepen. De openbare aanklager leek een aardige dame. Ze keek verschrikt opzij toen ik haar glimlachend een grote knipoog gaf. Ze vroeg direct aan de rechter om uitstel van de zaak, maar mijn advocaat stond op 'directe afwerking'. Toen bleek dat de omstreden rekening keurig was betaald en ik had uitgelegd waarom ik die extra arbeid nodig had gehad, werd dezelfde dag nog 'assolto' (= vrijspraak) bepaald. Mijn tijd en die € 500,-  ben ik wel kwijt, maar ik ben wel een Italiaanse ervaring rijker.

Gelukkig dringt de nieuwe regering van technocraten erop aan om de werkelijke belastingontduikers aan te pakken. Maar welke groep moet Monti gaan aanpakken zonder een rem te zetten op economie? En zonder de verhoudingen in het land drastisch te wijzigen? Kijk, je kunt Italië het beste vergelijken met een dubbeldekker.

Op de bovenverdieping zit de regering met al hun vriendjes, directeuren van de vele verschillende staatsinstellingen met hun vriendjes en de volledige aanhang die nodig is om voldoende stemmen te verzekeren zodat ze op hun verdieping kunnen blijven zitten. Op de onderste verdieping, dicht bij de wielen, de motor en de bestuurder, zitten de zakenlieden, de ingenieurs, de specialisten, het werkvolk en de georganiseerde criminelen. Samen bepalen zij de snelheid en richting van het voertuig.

Berlusconi, die als zakenman en politicus op beide verdiepingen veel had te vertellen, was daarom voor een heel lange tijd 'de aangewezen man'. Maar nu de rem wordt aangetrokken door de algehele Europese crisis en de dubbeldekker dreigt te stoppen, is de paniek aan het uitbreken en zouden vele passagiers wel willen uitstappen. Wie gaan we nu controleren en aanpakken? Wie gaat er aanklagen, beschuldigen, veroordelen, bevelen geven, het stuur overnemen, de prijs van de kaartjes bepalen en innen? Eén ding is zeker: alle passagiers zullen van plaats moeten verwisselen.

Niemand is meer zeker van zijn plekje in de bus en veel passagiers willen uit wanhoop de bus en het land verlaten. Ik ben gelukkig officieel onschuldig verklaard, maar al die anderen? En toch is en blijft Italië een interessant en mooi land om in te wonen.

E non finisce qui !!!!
At Sentel

© Vakblad voor de Bloemisterij

Reageer