'Na lang wikken en wegen ben ik eruit,' vertelde ik thuis. 'Ik ga me opgeven bij een stagebureau voor een internationale stage.' Het was zo'n zeven maanden geleden, de vakantie stond voor de deur en mijn tweede jaar van de opleiding Greenport, Business & Retail, beter bekend als de hogere tuinbouwschool in Delft, zat erop.

Mijn naam is Christina Popma, en ik ben werkzaam bij Schreurs. Ik stuur, nu ruim een jaar, de farm Schreurs Naivasha aan. Een rozenfarm van 20 ha waarvan 3 ha gebruikt wordt voor het testen en showen van de nieuwe soorten. Vanaf vandaag zal ik maandelijks vertellen over mijn bestaan als manager hier in Kenia.

Je loopt elkaar zomaar eens tegen het lijf. In de veiling. Op een feestje. Een beurs. 'Hoe is het?' En dan gaat het over de prijzen. Uiteraard. Je geeft besmuikt toe dat het wel 'aardig' heeft gedraaid. Of je klaagt. 'Maar ja, wat moet je anders zetten hè?' Zegt je gesprekspartner: 'Nou, ik weet misschien wel wat voor je…'

'Zo, lekker vakantie?'Dat wordt mij vaak gevraagd als het zomerseizoen is afgelopen en wij niets meer te veilen hebben. Tja, vakantie. Wat heet.

Zonder op te scheppen, durf ik te beweren dat ik verstand heb van varen. Mijn overgrootvader en grootvader hadden een beurtvaart van Leiden naar Amsterdam. Mijn vader kon dat niet overnemen, want hij was mank aan beide benen en werd dus accountant. Maar zijn hart lag op het water en samen met hem heb ik heel Nederland bevaren in een kleine sloep. Ook zeilen heb ik mijn hele jeugd gedaan.