C
U heeft gezocht op het indexwoord: 'Cao Glastuinbouw'
Vakblad voor de Bloemisterij (40 resultaten)
De tekst van de cao voor de open teelten is nu in druk
te bestellen. De cao loopt nog tot december 2008. De buitenbloementeelt valt
onder deze cao.
Lees verder » Drie onderhandelaars,
namelijk Leo van der Zon namens de werkgevers, Gerard Roest namens FNV en Jaap
Bosma namens CNV, onderhandelden van mei t/m juli 2007 over een nieuwe cao voor de
glastuinbouw. In een weblog vertellen zij elk over hun visie en over hun
ervaringen rond de cao-onderhandelingen.
Lees verder »Mag uw medewerker werken op Koninginnedag of Hemelvaartsdag? En hoe zit het met 5 mei? Hieronder staan de regels op een rij.
Lees verder »De huidige cao liep op 30 juni af, en gedurende
enkele maanden lag er nog geen akkoord tussen
werkgevers en werknemers voor een nieuwe cao. Hoe moeten werkgevers dan omgaan met
bijvoorbeeld lonen? Hieronder vindt u meer uitleg.
Lees verder » Oorspronkelijk wilden de werkgevers het jaarurenmodel
invoeren in de nieuwe cao, maar dit lijkt vooralsnog onbespreekbaar. Er wordt
wel gesproken over verdere flexibilisering van de arbeid, en hierbij worden ook onderdelen uit de opbouw van het
jaarurenmodel gebruikt. Kijk hier voor uitleg over het model.
Lees verder »Of medewerkers op 5 mei vrij zijn en of ze doorbetaald krijgen, hangt af van de cao waaronder de werknemers vallen.
Lees verder »Aan het begin van de onderhandelingen, in mei 2007,
brachten alle partijen hun ideeën in voor een nieuwe cao. Kijk hier voor de voorstellen van de bonden CNV en FNV en
van de werkgevers.
Lees verder »Op deze plek is het nieuws dat verschijnt over de cao voor de
glastuinbouw voor u verzameld.
Lees verder »De gezamenlijke productschappen hebben, in samenwerking met CNV en FNV, de website www.agroarbeidskompas.nl opgezet. Op de site kunt u per CAO gegevens vinden over de ontwikkeling van het aantal bedrijven en de werkgelegenheid.
Lees verder »Werkgevers en werknemers hebben definitief een nieuwe
cao voor de open teelten afgesloten. Daarin is een nieuw loongebouw opgenomen
met een overgangsregeling.
Lees verder »
Maandag 18 juni was de derde onderhandelingsdag voor de cao voor
de glastuinbouw. We hebben wel wat vorderingen gemaakt, maar jonge,
jonge, wat gaat het allemaal traag.
Maandag 18 juni was de derde onderhandelingsdag voor de cao
voor de glastuinbouw. We hebben wel wat vorderingen gemaakt, maar
jonge, jonge, wat gaat het allemaal traag.
De vorige keer dacht ik dat we het eens waren over
nalevingsafspraken. Helaas ontstonden er toch flinke discussies
over de uitwerking in teksten. Mijn tekstvoorstellen waren veel te
formeel en uitgebreid en bovenal te verplichtend. Afijn, het eind
van het liedje was dat we de verdere uitwerking daarvan hebben
doorgeschoven naar een kleiner comité.
De rest van de middag en de avond ging weer over de door werkgevers
gewenste flexibiliteit. Inhoudelijk kan ik daar nog niet veel over
zeggen, want er zijn voorstellen gedaan die nog niet met de
achterbannen besproken zijn. Dat alles om een dreigende impasse te
doorbreken.
Dus we hebben inmiddels drie onderhandelingsdagen achter de
rug, maar een akkoord is eigenlijk nog niet in zicht. We hebben van
de werkgevers nog geen enkele reactie gehad op onze voorstellen
over scholing, instroom jongeren of ouderenbeleid. Ook hebben we
nog niet gesproken over hoe om te gaan met werknemers die
(gedeeltelijk) arbeidsongeschikt zijn. Maar vooral hebben we nog
geen enkel loonbod gehad van de werkgevers.
Het staat intussen wel vast dat we niet klaar zullen zijn vóór
1 juli. Dat is jammer want dan loopt de oude cao af. Laten we in
ieder geval maar hopen dat het lukt om de cao af te ronden
vóór de zomervakantie. Al heb ik ook daar een hard hoofd in.
Lees verder »
Rond 21.00 uur barst de bom. De werkgevers melden dat op basis
van onze laatste voorstellen verder praten geen zin heeft, schrijft
FNV-onderhandelaar Roest in zijn weblog.
Maandag 2 juli, de vierde onderhandelingsronde alweer voor de
cao Glastuinbouw, te beginnen vanaf 13.30 uur. We starten
noodgedwongen wat later omdat de onderhandelingen voor de cao Open
Teelten zijn uitgelopen. Het nieuws over dat overleg wordt met
belangstelling tegemoet gezien. Er schijnt daar een
onderhandelingsresultaat tot stand te zijn gekomen, exact één jaar
na afloop van het vorige contract. Mijn oorspronkelijke optimisme
om nog voor de zomervakantie tot een akkoord te kunnen komen is de
afgelopen weken dan ook een stuk minder geworden. Na drie sessies
hebben we enkel nog gesproken over de nalevingsproblematiek en over
de door de werkgevers gewenste flexibiliteit. Beide onderwerpen
staan ook voor vandaag weer op de agenda.
Over de naleving zijn tevoren door afgevaardigden van beide
zijden tekstvoorstellen besproken. De teksten worden doorgenomen en
na enige uren lijken we daar overeenstemming te hebben bereikt. Ik
zeg het wat voorzichtig, want die indruk had ik in een eerdere fase
ook al. Bovendien zullen de teksten nog nagekeken moeten worden
door deskundigen om te beoordelen of ze Algemeen Verbindend
Verklaard kunnen worden. Dat is nodig om ook de bedrijven die niet
georganiseerd zijn onder de afspraken te laten vallen.
De rest van de middag en de avond wordt weer gesproken over
Flexibiliteit. Op dit punt lijken we lijnrecht tegenover elkaar te
staan. Onze indruk is dat de werkgevers niet goed beseffen hoeveel
concessies we al hebben gedaan op dit gebied. Namelijk door de
zondag op te nemen als mogelijk reguliere werkdag, en door het
neerwaarts bijstellen van de toeslagen die betaald worden als op
zaterdag en zondag regulier werk wordt verricht. Diverse
schorsingen vinden plaats waarin de werknemers dan wel de
werkgevers nieuwe aangepaste voorstellen onderling bespreken.
Rond 21.00 uur barst de bom. De werkgevers melden dat op basis
van onze laatste voorstellen verder praten geen zin heeft. Ze
stellen voor alle andere onderwerpen aan de kant te gooien en de
huidige cao ongewijzigd voort te zetten met 1 % verhoging per 1
oktober 2007 en 1 % verhoging per 1 april 2008. Als wij daar niet
mee akkoord gaan, dan komt er geen cao. Ik ontplof bijna. Hoe
durven ze met zo’n slecht voorstel te komen? Ik heb mijn tas al
ingepakt om op te stappen – dan maar aan de slag om acties te
ontketenen binnen de bedrijven – als de werkgevers alsnog
bijdraaien. Ze geven aan dan ze bereid zijn om 4 x 1,5 %
loonsverhoging te betalen als we het over flex alsnog eens kunnen
worden.
Na enig heen en weer gepraat besluiten we om toch maar door te
onderhandelen. Met behulp van een flap-over lukt het ons eindelijk
om de werkgevers duidelijk te maken dat we al veel concessies
hebben gedaan en dat zij ook iets moeten laten zien. Uiteindelijk
lijken we er tegen middernacht in te slagen om ook dit dossier af
te sluiten met een akkoord. Uiteraard zullen alle akkoorden op
deelonderwerpen straks beoordeeld moeten worden binnen het totale
akkoord. Het gaat er dan om dat voor onze leden de plussen
ruimschoots opwegen tegen de minnen.
Aangezien de vakanties voor de deur staan, lukt het nog net om
deze week een extra gespreksronde af te spreken, en wel voor
donderdag aanstaande van 8 tot 13 uur. Anders belanden we alweer in
september voor iedereen weer beschikbaar is. Ik ben benieuwd of het
lukt om alle overige onderwerpen in die ene ochtend af te
handelen.
Lees verder »
Het blijft maar terugkomen, die flexibiliteitswens van de
werkgevers, schrijft CNV-onderhandelaar Jaap Bosma in zijn kijk op
de eerste echte onderhandelingsronde op 30 mei. En hij bekent
eerlijk: 'dat er veel meer flex moet komen op de
bedrijven, dat gevoel heb ik nou niet echt'.
Zo, na enig oponthoud dooronwillige programmatuur, dan toch
eindelijk een stukje tekst van mijn hand. Soms doet dit digitale
tijdperk je terugverlangen naar het gewone schoonschrift, maar ja,
dan zal er altijd wel weer iets zijn met het verzenden van de post
denk ik.
Maar goed, de CAO Glastuinbouw, om maar eens een dwarsstraat
te nemen, kan ook een behoorlijk halsstarrige materie zijn.
Natuurlijk met goede moed begonnen afgelopen woensdag (30 mei),
maar toch weer lastig geëindigd.
Op zich slim van Leo (van der Zon) om de vijf probleemgebieden te
benoemen, om vervolgens elk er van te bespreken en te onderzoeken
of we het ergens toch wel met elkaar eens zouden kunnen worden op
dat onderdeel (ja ja, erg voorzichtig geformuleerd).
Het eerste probleemgebied heet dan Handhaving van
de cao met al haar aspecten er omheen. Het lijkt er op dat we
het daar wel eens worden met elkaar, want:
• werkgevers mogen straks alleen maar werken met
NEN-gecertificeerde uitzendbureaus. Doet hij dat niet, dan is hij
verantwoordelijk als het uitzendbureau de afspraken over beloning
en werktijden niet nakomt;
• als de werkgever buitenlandse werknemers in dienst heeft dan
moet hij voor goede huisvesting zorgen tegen een redelijke
huurprijs;
• er wordt een centraal meldpunt ingesteld waar werkgevers en
werknemers met klachten terecht kunnen. Het meldpunt gaat de
klachten onderzoeken en eventueel maatregelen nemen.
Nou dat is dan alvast een begin van goede afspraken, want helaas is
zoiets echt nodig in de sector. Er gebeurd nog veel te veel buiten
de goede paden om. Jammer om dit te moeten schrijven, want telkens
weer krijgt het imago dat we met elkaar toch proberen op te
poetsen, een flinke dreun als er weer verkeerde praktijken aan het
licht komen en in de publiciteit worden gebracht.
Het tweede probleemgebied heet Flexibiliteit, en is dus
veel lastiger. Het blijft maar terugkomen, die flexibiliteitwens
van de werkgevers. Om hierin afspraken te maken zou je er toch
overtuigd van moeten zijn dat het allemaal niet goed is geregeld en
dat er veel meer flex moet komen op de bedrijven. Dat gevoel heb ik
nou niet echt, moet ik bekennen. De cao biedt volgens mij
voldoende flexibiliteit om een bedrijf te runnen, maar het moet
altijd maar weer méér. De kunst is om met de medewerker(s)
afspraken te maken die gericht zijn op slimmer werken en het
slimmer inzetten van de beschikbare arbeid op het voorhanden zijnde
werk. Volgens mij moet dat gewoon lukken met de nodige creativiteit
en overleg. Om in de cao algemene regels te maken die de maximale
flexgrenzen mogelijk maken, vind ik onzin omdat veel
bedrijven daar niet eens gebruik van zullen gaan maken. Waarom niet
meer investeren op bedrijfsniveau in het overleg met de werknemers?
En overleg eens met de bond over op het bedrijf toegesneden
flexbehoefte?
Daar zijn we dus nog niet uit. Maar misschien dat u ons gewoon
eens uitnodigt om hierover te praten. Try me!
Ja en aan de andere probleemgebieden zijn we niet toegekomen.
Nieuwsgierig wat die gebieden zijn? Kijk dan rond de 18e juni nog
een keertje.
Tot de volgende keer.
Lees verder »
Ongeveer tweederde van de FNV-leden heeft ingestemd met de cao
voor de glastuinbouw. Al met al overheerst een dubbel gevoel: ik
heb nog steeds niet de indruk dat de werkgevers in de tuinbouw
beseffen dat je mensen aan je moet binden in tijden van een
verkrappende arbeidsmarkt.
Ongeveer tweederde van de FNV-leden heeft ingestemd met de cao
voor de glastuinbouw. Al met al overheerst een dubbel gevoel: ik
heb nog steeds niet de indruk dat de werkgevers in de tuinbouw
beseffen dat je mensen aan je moet binden in tijden van een
verkrappende arbeidsmarkt.
Het lijkt al weer een eeuwigheid geleden dat
de cao-onderhandelingen glastuinbouw bezig waren. Het is
natuurlijk pas 2,5 maand geleden. We wilden wel goed met de leden
communiceren over het akkoord. Daarom moesten de ledenvergaderingen
over de vakantie heen getild worden. Gelukkig vond ik tijdens de
vakantie elke week nog tijd om een pamfletje de deur uit doen,
zodat ik een aantal zaken goed kon uitleggen.
Uiteindelijk hebben we in Rotterdam, Den Haag, Aalsmeer, Horst,
Emmen en Sexbierum met de leden om tafel gezeten om alle
onderwerpen goed toe te lichten. Daarnaast konden de leden ook
schriftelijk stemmen om hun mening duidelijk te maken.
De stembus is inmiddels gesloten en de stemmen zijn geteld:
ruim tweederde heeft met het eindbod ingestemd. Een aantal
daarvan was met het resultaat bijzonder ingenomen: zo’n goede
loonsverhoging is zelden vertoond! Anderen gingen morrend akkoord
omdat ze de 6% niet wilden laten lopen, maar op andere onderdelen
waren ze eigenlijk niet tevreden. Dat zie je ook bij nee-stemmers;
vooral ontevredenheid omdat voor de zoveelste keer op rij
een cao tot stand komt met verdergaande verslechteringen op
het gebied van werktijden en roosters en vooral de daarbij
behorende toeslagen. Veel mensen hebben het gevoel dat de
werkgevers voor een dubbeltje op de eerste rij willen zitten: als
je in een flexrooster moet werken, kan het zomaar gebeuren dat
bijna de volledige loonsverhoging verloren gaat door het wegvallen
van toeslagen die je kreeg als je lange dagen maakte.
Al met al overheerst een dubbel gevoel: ik heb nog steeds niet
de indruk dat de werkgevers in de tuinbouw beseffen dat je mensen
aan je moet binden in tijden van een verkrappende arbeidsmarkt. Het
houdt een keer op met het opentrekken van een blik Polen die je
voor het minimumloon 10 uur per dag kunt laten werken zonder
overwerktoeslagen.
Ik ben wel heel benieuwd hoe het gaat lopen met de afspraken
die we gemaakt hebben over naleving van de cao-afspraken. Dat
is in de tuinbouw sinds mensenheugenis een lastig punt. Nu hebben
de werkgeversorganisaties toegezegd hier hun schouders onder te
willen zetten. Als dat echt van de grond komt, zullen we over een
aantal jaren kunnen terugkijken op bijzonder
succesvolle cao-onderhandelingen. Gaat de naleving niet
lukken, dan zal de kater overheersen dat verdergaande
verslechteringen zijn afgekocht met een loonsverhoging die zowat
heel Nederland krijgt.
Lees verder »
De eerste dag van de echte onderhandelingen over een nieuwe
CAO voor de glastuinbouw was een dag met een Januskop, een
positieve ochtend (Jantje lacht) en een negatieve middag (Jantje
huilt).
De eerste dag van de echte onderhandelingen over een nieuwe
CAO voor de glastuinbouw was een dag met een Januskop, een
positieve ochtend (Jantje lacht) en een negatieve middag (Jantje
huilt).
Gezien het grote aantal onderwerpen hebben we besloten de
agenda in een aantal blokken te verdelen. Het eerste blok dat ’s
ochtends behandeld werd, was het maken van afspraken over naleving.
Want je kunt wel een mooie CAO afsluiten, maar als die afspraken
niet worden nageleefd dan heb je er uiteindelijk weinig aan. Aan
vrijwel al onze verlangens zijn de werkgevers tegemoet gekomen. Om
het lijstje maar op te sommen:
- Werkgevers mogen alleen maar werken met gecertificeerde
uitzendbureaus (met een zogenaamde NEN-norm). Dus de beunhazen
moeten we links laten liggen.
- Gaat een werkgever toch in zee met een malafide uitzendbureau,
dan wordt hij er als ondernemer zelf verantwoordelijk voor gesteld
als het uitzendbureau de afspraken over beloning en werktijden niet
nakomt.
- Als een werkgever buitenlandse werknemers in dienst neemt
(veelal Polen), dan moet hij zorgen voor kwalitatief goede
huisvesting tegen een redelijke prijs (maximaal 35 euro per
week).
- Als er ernstige verdenkingen zijn tegen een werkgever dat hij
zich niet aan de afspraken houdt, dan moet hij zelf bewijzen dat
hij dat wel doet, bijvoorbeeld door goede loonstroken te
overleggen.
- Er komt een centraal meldpunt (telefoonnummer + emailadres)
waar werkgevers en werknemers met klachten terecht kunnen.
- Werkgevers en vakbonden richten een geschillencommissie op, die
de klachten gaat onderzoeken en vervolgens maatregelen neemt als
dat nodig is.
’s Middags stond het onderwerp Flexibiliteit op de agenda.
Daar zijn we nog lang niet tot elkaar gekomen. De werkgevers willen
alle dagen van de week voortaan beschouwen als een normale werkdag,
dus ook de zaterdag en de zondag. Daarbij willen ze de toeslagen
voor het werk op die weekenddagen verlagen of zelfs afschaffen. Wij
als vakbonden willen best erkennen dat het op sommige bedrijven wel
eens nodig kan zijn om op zondag te werken, maar we willen het
weekeinde niet beschouwen als normale werktijden zonder
toeslagen.
Ook willen de werkgevers het mogelijk maken dat werknemers die een
vast contract hebben, gedwongen kunnen worden om bepaalde weken van
het jaar thuis te zitten, om vervolgens in de drukke tijden hele
lange werkweken te draaien. Ook hier gaan de verlangens van de
werkgevers veel te ver.
Maandag 18 juni gaan we in de middag en avond verder praten
met elkaar. In de tussentijd gaan we onze leden maar eens
bijpraten. Daarbij gaan we ze vragen wat ze van de
werkgeversvoorstellen vinden. We gaan dan verder met het onderwerp
Flexibiliteit. Ook komt dan het blok Sociaal Beleid aan de orde.
Daarbij gaat het onder meer om Arbo, scholing, werkzekerheid,
personeelsbeleid en ouderenbeleid. Ook wil ik onderhand wel eens
een loonbod van de werkgevers horen.
Kortom, dit verhaal krijgt zeker nog een vervolg.
Lees verder »
De cao-onderhandelingen startten op 21 mei met een ontspannen
bijeenkomst waarin de onderhandelaars van werkgevers- en
werknemerskant eerst een even aan elkaar konden ruiken.
Het is zover, de cao-onderhandelingen zijn gestart. In
principe mooi op tijd, want we willen allemaal graag een
nieuwe cao als de oude is afgelopen. Nu nog vlotte
onderhandelingen en gaan voor een goed resultaat. En daar zit ‘m
nou net de kneep, want dat willen werkgevers doorgaans ook en zij
hebben een heel ander beeld bij een goed resultaat dan dat wij
doorgaans hebben. De waarheid zal wel in het midden liggen.
In de voorbereiding zijn de leden van CNV Land- en tuinbouw
geïnformeerd over de onderhandelingen en hebben zij de mogelijkheid
gehad hun ideeën in te brengen. In afstemming met de cao-commissie
heb ik de voorstellen opgeschreven en ingediend bij de
werkgeversdelegatie.
Terug naar de onderhandelingen van gisteren, 21 mei. Het
stelde eigenlijk nog niets voor. Begrijp me nu niet verkeerd, ik
neem het allemaal wel serieus, maar de eerste ronde is meestal even
(figuurlijk) aan elkaar ‘ruiken’ om dan echt te gaan starten. Dat
moest ook wel, want we zijn dit keer in een geheel nieuwe setting
van start gegaan. Aan de overkant van de tafel is de delegatie
nogal veranderd en aan onze kant eigenlijk ook. Ja, dan moet je
effe aan elkaar ‘ruiken’.
We hadden alleen de middag gereserveerd voor de eerste ronde
en dan blijft het meestal alleen maar bij het toelichten van de
voorstellenbrieven. Zo ook gisteren, dus eigenlijk stelde het niet
zoveel voor. Wel lekker ontspannen want we hebben de pijnpunten nog
niet bij de kop gehad, maar dat komt vanzelf wel. Vandaag nog een
nieuwsbrief naar de leden sturen dat het allemaal echt is begonnen
en ik denk erover om ze ook naar deze weblog te verwijzen en
natuurlijk ook naar onze eigen website.
Volgende keer staat gepland op woensdag 30 mei. Dan gaan we de
hele dag met elkaar in gevecht en zullen we niet meer om de hete
brei heen kunnen draaien. Ik heb er zin in.
Lees verder »
Na een moment dat het er op leek dat de gesprekken over een
nieuwe cao op niets uitliepen, kwam er dan toch een doorbraak. 'De
lach werd weer getoond en de creativiteit weer aangeboord.
Prima.'
Je het liep effe anders dan dat ik had gepland. In de hectiek
om belangrijke cao’s te kunnen afsluiten voordat we verzanden in de
vakantieperiode (jihaa … aanstaande vrijdag), ben je wel eens aan
het proppen. Proppen in je agenda dus. Effe de
cao
Open Teelten afsluiten met een prima onderhandelingsresultaat
en dan op naar de glastuinbouw in Gouda. Goed voorbeeld doet goed
volgen denk ik onderweg, wetend dat ‘zij daar’ al zijn
begonnen.
Waar hebben we het ook alweer over? Oh ja de flexibiliteit en
zo, pffft. En nu maar hopen dat we er een keertje echt
inhoudelijk naar kijken en niet alleen maar retorieke stellingen
(moeten) blijven betrekken. Bij mijn binnenkomst zijn ‘ze’ druk
bezig met de nalevingproblematiek. Dat dit goed op papier komt is
een goede zaak. Dus langdurig bij dit onderwerp stilstaan is goed,
hoe saai misschien het ook klinkt. En dan de Flex.
Die vermaledijde FLEXIBILITEIT. Het lijkt er op dat we weer
behoorlijk tegenover elkaar staan. Dit moet toch ook kunnen
lijkt me. De vorige keer hebben onze kaderleden toch een goed
verhaal gegeven hoe een en ander in de praktijk werkt.
Werkgeversvertegenwoordigers daar enthousiast over, maar nog steeds
geen gevoel bij elkaar. Jammerrrr.
En dan lijkt het er toch op dat rond de klok van negenen het
slappe koord strak gespannen staat en dreigt te knappen. Onze
ideeën over de flexibiliteit blijken niet aan te slaan. En dat is
nog maar voorzichtig uitgedrukt. Nee, nu niet gelijk denken of
roepen ‘da’s hartstikke logisch’, want dat is niet zo. De beleving
van elkaars voorstellen kwam niet over. Wat ook een onlogische
reactie is, dat je dan als onderhandelaars kwaad tegenover elkaar
zit en op elkaar loopt de mopperen (ook voorzichtig
uitgedrukt).
Na een korte schorsing komt het gesprek toch weer op gang.
Vanaf dat moment is er meer inhoudelijk gekeken naar elkaars
flexibiliteitsvoorstellen. En werd door werkgevers ook een iets
breder inzicht gegeven in hun totale pakket, waaronder een
loonsverhoging van 4 keer 1,5%. Niet dat dit ons nu gelijk een
totaal bevredigend gevoel gaf, maar het leverde wel weer een
prachtige discussie op. De lach werd weer getoond en de
creativiteit weer aangeboord. Prima.
Tegen 23.45 uur zijn we gestopt om nog een ‘pre-vakantiedatum’
te vinden. Wonder boven wonder leverde dat op dat we aanstaande
donderdag vanaf 8 uur weer om tafel zitten om de rest af te
tikken.
Hebben we dan toch nog een cao voordat …. ?
Lees ook de berichten:
Lees verder »
We zijn weer een stapje verder. Maar het verkleinwoord is
terecht, echt heel veel opgeschoten zijn we niet.
We zijn weer een stapje verder. Maar het verkleinwoord is
terecht, echt heel veel opgeschoten zijn we niet. We moesten het
eerst weer over naleving en de cao-politie hebben. Dachten we
er de vorige keer uit te zijn, de tekstvoorstellen die van
werknemerszijde kwamen waren nou niet helemaal in overeenstemming
met wat we (dachten te) hebben afgesproken. Dus daar eerst maar de
boel helder krijgen. Volgens mij is dat nu gebeurd, waarbij we
wederom aan tekstvoorstellen gaan werken om die op 2 juli te
bespreken.
En toen weer die flexibiliteit. Werkgevers, wij dus, zijn van
mening helemaal geen oneerbare voorstellen gedaan te hebben. Tevens
zien we in de praktijk dat dit daar ook zo ervaren wordt. Maar
werknemers begonnen de bijeenkomst met Njet. En wat dan, moeten we
weer gaan bijstellen (hadden wij de vorige keer al gedaan, zonder
bewegen aan andere zijde)? Toch maar in aparte kamers. Over en weer
kijken of en waar er ruimte komt. En toen, onder het eten, kwamen
de voorbeelden van de kaderleden van de bonden. En jawel, de
praktijk is inderdaad dat zaken zo gaan zoals wij melden en willen
formaliseren. De voorbeelden van de leden lagen wel heel erg dicht
tegen ons jaarurenmodel (ik gebruik die term nog een keer en dan
niet meer) en gaan ook buiten bestaande cao-afspraken. En ze waren
er ook niet ontevreden over.
Even tussendoor, waarom willen wij dat dan veranderen, als het
in de praktijk al zo gaat. Nu, om het in de theorie ook goed te
regelen. Want daar waar het op veel bedrijven, in goed overleg,
goed geregeld is, er blijft altijd de “dreiging” dat je als
werkgever van achter aangevallen wordt als er iets gaat spelen. We
willen het gewoon goed vastleggen. Dit kost best energie om het uit
te leggen in onze achterban, want 'het gaat toch al zo?'.
Die 'presentatie' was wel heel goed om er weer beweging in te
krijgen. En dat is dan ook gebeurd. Wanneer we zaken als
vrijwilligheid, inspraak, rol van OR en PVT regelen (maar dat
hadden we toch al voorgesteld!), zijn er toch wel afspraken te
maken. Zelf heb ik ook nog een vereenvoudiging en verbetering in de
toeslagensystematiek bedacht. Daarover moeten we echter onze
achterban polsen, want is anders dan we eerst hebben ingestoken.
Dus dat gaat nu gebeuren, de vergadering is geschorst tot 2 juli.
Er zal wel nog wat informeel overleg plaatsvinden in die
tussentijd. (En dan is het wel jammer dat uit het informele deel
van het overleg van maandag in de media uit de school geklapt wordt
door een van de woordvoerders. Dat helpt niet.)
Lees verder »
Ja lekker zo vlak voor je vakantie. Resultaat in de cao
voor de glastuinbouw. Nee, zelfs een eindbod.
Ja lekker zo vlak voor je vakantie.
Resultaat in de cao voor de glastuinbouw.
Nee, een eindbod in de cao voor
de glastuinbouw.
’s Morgens vroeg begonnen omdat we toch wilden dat er
een cao zou komen voor de zomervakantieperiode. Afgelopen
maandag met elkaar toch behoorlijke stappen gezet en dus zou het
mogelijk moeten zijn om een resultaat neer te zetten. Dat was dan
ook de inzet, maar natuurlijk komen er dan van die kleine dingen
naar boven waarover je het niet helemaal eens kunt zijn. En weet
je, die kleine dingen kunnen in de gesprekken dan toch ineens heel
groot worden.
De onderhandelingen verliepen goed, de sfeer was goed en er
werd nog steeds gelachen en gestoeid met de voorstellen. Wie is het
slimst in het verwoorden van de details en hoe goed kun je of moet
je soms luisteren wat de ander eigenlijk precies zegt of bedoelt.
Altijd leuk dat soort gesprekken. Stappen werden gezet naar een
nieuwe cao. Maar dan de aanvullingsregeling voor arbeidsongeschikte
medewerkers. Voor een deel van de werknemers is dat goed geregeld
via SAZAS. Werknemers kunnen zich daar verzekeren tegen terugval in
loon. Maar dat kan alleen als de werkgever ook is aangesloten bij
SAZAS. Kijk en daar zit 'm nu net de kneep. Als je werkgever
niet is aangesloten bij SAZAS dan loop je die mogelijkheid mis. En
dat wilden we eigenlijk gelijktrekken, zodat iedereen de
mogelijkheid zou hebben. Dus werkgevers regel het maar op
bedrijfsniveau. Kijk dat is een stap te ver blijkbaar want
onvermurwbaar en stoïcijns afwijzen was de reactie.
Eerst nog de andere zaken verder afhandelen zoals het loon,
afstandsvergoedingen, meerurentoeslag voor de parttimers, de
WGA-verrekening, een BBL-project om maar iets te noemen. Allemaal
ook belangrijk! Maar die SAZAS-regeling…..
Uiteindelijk waren de werkgevers het blijkbaar zat en was de
laatste reactie dat dit het was! Goed een eindbod dus en toen begon
de grote spraakverwarring. Want kunnen we er geen
onderhandelingsresultaat van maken? Dat klinkt toch heel wat mooier
en straalt een beter niveau uit. Maar ach het vervelende woord
eindbod was er al uit. En daarvan konden we niet meer af komen. De
SAZAS-regeling zat ons ook nu dwars en ja optisch werd er nog
wel wat geprobeerd. Werkgevers willen ook best meewerken aan het
mede opzetten van een regeling, maar dat helpt de werknemers niet
die nu tussen wal en schip vallen. Jammer!
Een cao met een looptijd van 1 juli 2007 tot en met 1 juli
2009 (2 jaar) en met een loonsverhogingen van totaal 6%. Heb ik er
nu een slecht gevoel over? Nee dat kan ik niet zeggen. Ik vind dat
we er goed aan hebben gedaan dat we toch nog een resultaat hebben
georganiseerd met elkaar, hoe het ook genoemd mag worden. Eindbod
of, zoals Leo van der Zon in zijn Blog schrijft,
onderhandelingsresultaat.
Nu nog effe gauw alles goed opschrijven, de leden informeren
over de bijna nieuwe cao voor de glastuinbouw. Afwachten hoe
zij reageren. Na 6 augustus worden we het gewaar. Persbericht is
gemaakt. Blog is af.
En nu? Hoe nu verder?
Ik weet het wel ………
Ja, vakantie! Ik ben eraan toe.
Lees verder »
Het is wel jammer dat in dit soort besprekingen, te pas en
meestal te onpas, vakbonden het toch nodig vinden om dè werkgever
af te schilderen als de grote boze boeman. Werkgevers hebben ook
belang bij goede arbeidsvoorwaarden.
Op 30 mei dus de eerste echte bespreking over de nieuwe cao
voor de glastuinbouw. We noemen dat ook wel een
onderhandelingsronde. In de eerste bijeenkomst, die dus vooral
procedureel van aard was, hebben we 5 (plus een technische)
onderwerpgroepen benoemd. Zaken die wat meer met elkaar te maken
hebben, zijn daarbij gegroepeerd.
Woensdag hebben we de eerste twee onderwerpen behandeld en
besproken. Het eerste onderwerp betreft dat van Handhaving en
toepassing van de cao. Ofwel, de werking van de cao voor
iedereen die in de sector werkt (ook gelet op de grote hoeveelheid
inleenarbeid waar we inmiddels mee van te doen hebben).
In dit dossiertje liggen de belangen van beide zijden toch wel
redelijk dicht bij elkaar. Ook werkgevers hebben er belang bij dat
de afspraken die dan gemaakt worden dan ook voor iedereen in de
sector gelden. Anders krijg je concurrentie op (primaire)
arbeidsvoorwaarden en dat moet je als volwassen sector niet willen.
Maar hoe je dan de zaken wil scherpstellen, daar lopen de meningen
dan toch soms weer snel uiteen. Werkgevers zien dan toch meer in
een verantwoordelijkheid van partijen (de individuele werkgevers en
werknemers, maar ook werkgeversorganisaties en
werknemersorganisaties), de vakbonden willen veel dichttimmeren.
Dus weer meer regelgeving. Even dreigde zelfs dat onze sector
een cao-politie zou krijgen, Koos Spee in de glastuinbouw. Dat
moet je niet willen, vind ik ook persoonlijk. We zijn uitgekomen
(en moeten dat nog wel voorleggen aan onze achterbannen) op het
verder uitbouwen van de bestaande geschillencommissie, waar beide
partijen in vertegenwoordigd zijn. Die moet dan wel gemakkelijk
benaderbaar zijn en snel (doch behoorlijk) kunnen reageren. Zij
doen dan ook een uitspraak over de voorgelegde casus. En daarna kan
je altijd nog naar de rechter. Maar de verwachting is dat
dit 'mediation-instituut' al veel kan oplossen.
Het is wel jammer dat in zulke besprekingen, en dan nog meer
bij het tweede onderwerp, te pas en meestal te onpas, vakbonden het
toch nodig vinden om dè werkgever af te schilderen als de grote
boze boeman. Werkgevers hebben ook belang bij goede
arbeidsvoorwaarden en afspraken op dat vlak. Natuurlijk speelt het
kostenverhaal daarbij een rol, maar men wil vooral het bedrijf
draaiende houden en kunnen ondernemen. En een goed bedrijf is van
belang voor werkgever/ondernemer én werknemers.
Het tweede onderwerp ging over flexibiliteit in de sector en
het voldoende kunnen reageren op maatschappelijke ontwikkelingen
(meer parttimers, meer mensen die niet aan de standaard 5-daagse
werkweek vast zitten, andersgelovigen) alsmede het feit dat de
glastuinbouw, meer dan vroeger, moet reageren op seizoenen of
veranderende afnemerseisen. Veel werknemers op de bedrijven hebben
daar overigens begrip voor en weten dat wanneer ze een mooie sector
als de onze binnenstromen.
Ons jaarurenmodel, wat misschien niet eens zo’n goede term is,
lijkt niet bespreekbaar. Da’s best jammer, want dat reageert op die
bovengenoemde ontwikkelingen. In een aantal rondes en schorsingen
werden telkenmale de werkgeversvoorstellen bijgesteld en aangepast
(tja). Uiteindelijk ligt er nu een voorstel voor waarbij de huidige
regelingen in de cao, de basisregeling en de uitgebreide regeling,
overeind blijven. De basisregeling is namelijk een regeling waarin
veel bedrijven voldoende flexibiliteit kunnen vinden. In de
uitgebreide regeling, die tenslotte met OR, PVT of de medewerkers
zelf wordt afgesproken, willen we dan meer ruimte creëren. Om de
pieken en vooral dalen in de seizoen te kunnen opvangen en/of om te
kunnen reageren op zaterdag- en zondagwerk wat in een deel van de
sector een item is. Wij moeten dat eigenlijk nog wel even
voorleggen aan onze achterban. Ook de bonden willen er over
nadenken. En daarom kwam het goed uit dat we om 17.00 uur (de
beoogde eindtijd) klaar waren en tegen elkaar zeiden: zullen we nu
stoppen, terug naar de achterban en 18 juni weer verder praten. En
dat gaat dan ook gebeuren.
Wordt vervolgd, dan ook met de andere dossiers - sociale
aangelegenheden, reparatieafspraken en de loonparagraaf - (hoeveel
komt er bij (want eraf zal wel niet aan de orde zijn).
Lees verder »
Op maandagmiddag 21 mei is het CAO overleg voor de
glastuinbouw van start gegaan. Vooralsnog hebben vakbonden en
werkgevers alleen hun voorstellen nader toegelicht. De feitelijke
onderhandelingen zullen op 30 mei pas beginnen.
Hoewel er in een ontspannen sfeer met elkaar gesproken is,
waarbij de bereidheid werd uitgesproken om elkaars voorstellen
serieus te bespreken, zal het nog een hele toer worden om tot een
goed akkoord te komen. Voor wat betreft
FNV Bondgenoten staan de volgende uitgangspunten voorop:
- Een goede loonsverhoging van 3 % per jaar.
- Goede afspraken over voortzetting dienstverband met
bijbehorende beloning in geval van gedeeltelijke
arbeidsongeschiktheid.
- Goede afspraken over naleving van de CAO.
Vanuit de werkgevers is aangegeven dat ze
afspraken willen maken over een flexibelere inzet van de vaste
medewerkers. Daarbij denken ze aan werkdagen die variëren van 3
tot 12 uur per dag, aan werkweken die kunnen variëren van 15 tot 60
uur per week, aan de zaterdag als normale werkdag en aan de zondag
die ook gewoon ingeroosterd moet kunnen worden. Daarbij moeten de
toeslagen voor het werken op zaterdag en zondag omlaag. Ook zou er
pas een overwerkvergoeding betaald moeten worden als je langer dan
10 uur op een dag werkt.
Het zal duidelijk zijn dat wij nooit akkoord kunnen gaan met
dergelijke verslechteringen. Het zullen kortom nog moeilijke
onderhandelingen worden. We moeten dus maar afwachten of de
ontspannen sfeer zal blijven bestaan als er knopen moeten worden
doorgehakt.
Lees verder »
Jaap Bosma vroeg de CNV-leden hoe zij dachten over meer
flexibiliteit op de werkvloer. Daarop is flink gereageerd. En
beslist niet positief.
De vorige weblog ben ik nogal uitgebreid ingegaan op de
flexibiliteit. Niet onlogisch omdat dit een heel lastig punt is. Ik
begon dat onderdeel als volgt:
‘Het tweede probleemgebied heet Flexibiliteit, en is dus veel
lastiger. Het blijft maar terugkomen, die flexibiliteitwens van de
werkgevers. Om hierin afspraken te maken zou je er toch overtuigd
van moeten zijn dat het allemaal niet goed is geregeld en dat er
veel meer flex moet komen op de bedrijven. Dat gevoel heb ik nou
niet echt, moet ik bekennen.’
Ik heb in mijn nieuwsbrief aan de CNV-leden de vraag gesteld
hoe zij over dit onderwerp denken. Met andere woorden, hoe denkt de
werkvloer over meer flexibiliteit. Nou, daarop is flink gereageerd.
En beslist niet positief. Natuurlijk zijn er nuanceverschillen per
reactie, maar de meeste zijn niet enthousiast. Het meest vervelende
vind ik nog dat blijkbaar bijna nergens overleg wordt gevoerd over
het flexibeler werken. Dat werkgevers maar aannemen dat de
werknemers per definitie naar hun pijpen dansen. Dat vind ik erg
teleurstellend.
Dit gaat lastig worden. En ja ik weet het…. je moet je niet
laten leiden door de verkeerde voorbeelden, maar ik zie de
meerderheid van de reacties van mijn leden die kant opgaan. Is het
niet de gewoonte? Behoort dat niet tot de glastuinbouwcultuur? Er
moet dus nog hard gewerkt worden door de werkgevers!
Lees verder »
Donderdagochtend dus het snelle vervolg op de
onderhandelingsronde van maandag. De vijfde ronde alweer.
Donderdagochtend dus het snelle vervolg op de
onderhandelingsronde van maandag. De vijfde ronde alweer. Maar snel
slaat niet alleen op snelheid waarop de afspraak in de agenda’s is
gekomen, ook op hoe het ging deze ochtend.
Eerder hebben we de onderdelen in 5 blokken verdeeld, met als
grootste punten naleving en flexibiliteit. Nu heb ik alle punten
uit de overige blokken bijeen gebracht en op alle voorstellen, van
de bonden en van onszelf, een reactie gemaakt en gegeven. In een
vlot spel van reageren, kort schorsen, weer reageren en
discussiëren, waren we zo rond twaalf uur zover dat er nog maar
enkele echte discussiepunten lagen. Het loonbod was er daar een van
en nog twee wat minder zware punten (in onze ogen en volgens mij
ook in die van de achterbannen) rondom hiaten en
verzekeringen.
Uit het loonvoorstel moesten we toch kunnen komen (en dat
bleek ook, mede door het goede voorstel dat werkgevers deden). En
dan is het o zo jammer dat we elkaar niet vinden op het punt van
het al dan niet via SAZAS verzekeren van het WIA-hiaat en
aanvullingen in de eerste 5 jaren van arbeidsongeschiktheid, een
werknemersverzekering. Uiteindelijk heb ik dan maar een eindbod
gemaakt en dat voorgelegd. In dat eindbod is op dit punt van
discussie het tekstvoorstel uit de andere groene CAO waar deze week
overeenstemming werd bereikt (open teelten dus) opgenomen. Bij open
teelten immers is sprake van een onderhandelingsresultaat waar FNV
en CNV mee hebben kunnen instemmen. Groot was mijn en onze
verbazing dat dit niet acceptabel was voor met name FNV. Ik snap
het niet.
Dus, op bijna alle punten zijn we het eens (eigenlijk voor
99%) en ik kan me niet voorstellen dat de achterbannen niet
tevreden zullen zijn met dit verhaal. Wat nu gaat gebeuren is dat
wij maandagavond het behaalde resultaat, want zo noem ik het dan
toch maar, aan de regiegroep voorleggen. De vakbonden leggen het
eindbod, want zo noemen zij het, met een neutraal advies voor aan
de leden. Daarop komt binnen een maand een reactie en dan weten we
of we een cao hebben.
Dan nog een paar ronden in de redactiecommissie om het boekje
te maken en dan is deze cao een echt feit.
En nog even het loonvoorstel, want ondanks al ons geneuzel
gaat het veel werknemers en werkgevers daarom:
- Per 1 oktober een verhoging van 2,5 % van het feitelijk
loon
- Per 1 april 2008 idem van 2,0 %
- Per 1 januari 2009 idem van 1,5 %
- De CAO gaat lopen tot 1 juli 2009.
Op heel korte termijn overigens komt de tekst van het eindbod
(of het behaalde resultaat!) beschikbaar, waarin dan alle
afgesproken punten zijn opgenomen.
Lees verder »Vakbond FNV werkt aan voorstellen om ontslagen personeel in de glastuinbouw onder te brengen bij andere bedrijven.
Lees verder »Vakbond FNV heeft er moeite mee dat werkgevers de zorg voor hun personeel uitbesteden door middel van payrolling. Volgens de bond leidt dit tot ondermijning van de arbeidsvoorwaarden.
Lees verder »De Vereniging voor Internationale Arbeidsbemiddelaars (VIA) gaat door met de strijd voor de komst van een 'Polen-cao', een cao die speciaal gericht is op de woon- en werksituatie van Polen.
Lees verder »Deze week starten de onderhandelingen tussen LTO Glaskracht Nederland, Plantum NL en de werknemersbonden FNV en CNV over de cao glastuinbouw.
Lees verder »De Keniaanse siertelers zijn het met de vakbonden eens geworden over een nieuwe cao. Het minimumloon, het reisgeld, het aantal vakantiedagen en de maandelijkse huisvestingsvergoeding gaan omhoog. Een stakingsdreiging lijkt hiermee afgewend.
Lees verder »De cao voor buitenlandse uitzendkrachten, zoals die onlangs werd afgesloten door de VIA en De Internetvakbond, gaat niet door.
Lees verder »LTO Nederland is bereid om in de cao's op te nemen dat bedrijven alleen in zee mogen gaan met gecertificeerde uitzendbureau's.
Lees verder »In een ledenvergadering hebben de leden van CNV Dienstenbond het eindbod van FloraHolland voor een nieuwe cao massaal afgewezen. Een meerderheid van 92 procent vindt het eindbod te mager en niet acceptabel.
Lees verder »Werkgevers en werknemers hebben maandag 20 april voor het eerst met elkaar gesproken over een nieuwe cao voor de glastuinbouw. Half mei praten ze verder.
Lees verder »Werkgevers en werknemers hebben een afspraak gemaakt voor een nieuwe cao.
Lees verder »Het CNV is akkoord met de nieuwe cao voor de glastuinbouw, maar niet met een al te grote meerderheid.
Lees verder »LTO Glaskracht Nederland, Plantum NL en de vakbonden FNV en CNV hebben een akkoord bereikt over de nieuwe cao glastuinbouw die ingaat op 1 juli 2010.
Lees verder »Voor de nieuwe cao-glastuinbouw stellen werkgevers het
jaarurenmodel voor, een manier om arbeidsuren van werknemers flexibeler te
plannen. Op ondernemingsniveau is dan beter in te spelen op pieken.
Lees verder »Ondernemers in de glastuinbouw zien er strikter op toe dat er geen 'dure' overuren worden gedraaid. Zo proberen ze de kosten te beheersen.
Lees verder »De vakbonden hebben zich, in aanloop van de cao-onderhandelingen, uitgesproken tegen 45 uurscontracten in de glastuinbouw. Dit meldt Agd.nl.
Lees verder »De inzet van de werkgevers in het cao-overleg was oorspronkelijk: geen loonstijgingen in de nieuwe cao Glastuinbouw. LTO Glaskracht Nederland en PlantumNL stappen hier nu toch vanaf. Dit blijkt na cao-overleg van donderdag.
Lees verder »Het cao-akkoord dat de onderhandelaren van FNV, CNV en werkgevers hebben gesloten, wordt voorgelegd aan de achterbannen. De werkgevers zijn inmiddels definitief akkoord.
Lees verder »