L
U heeft gezocht op het indexwoord: 'Landen / gebieden'
Vakblad voor de Bloemisterij (37 resultaten)
Als u een rode roos voor uw geliefde koopt op Valentijnsdag,
moet u maar denken dat velen hun leven gewaagd hebben zodat u uw
liefde kunt uiten, schrijft teeltadviseur Joop Dame nadat er een
kwekerij is aangevallen in Naivasha.
Inderdaad had ik wat te vroeg hoera geroepen, gisteren. Om
half 1 werd er in Kisumu een parlementslid van de ODM
doodgeschoten. De achergrond van die moord wordt op verschillende
manieren uitgelegd. De een zegt dat het een politieke moord is,
maar de ander - inclusief de regering - noemt het een moord die
gepleegd is uit jaloersheid. Een driehoeksverhouding. Ik weet het
echt niet. De meeste andere mensen ook niet.
Het is nu de tweede MP (Member of Parliament) van de oppositie
die niet meer meedoet. De oppositie beweert dat dit een manier is
om de meerderheid in het parlement te verkrijgen. Als het dat
zou moeten zijn, dan zijn er nog zo'n 20 personen te gaan. Ik
denk niet dat ze zover komen. Op het bedrijf dat ik regelmatig
bezoek in Naivasha werd er rond 1 uur (een half uur na de moord)
een groep mannen gesignaleerd die vanuit het omliggende bos het
bedrijf binnen probeerde te dringen. Een groep van 15 tot 20 man
veroorzaakte grote paniek. Alle vrouwen in de sorteerhal en alle
sterke mannen, meestal het spuitteam en het onderhoudspersoneel,
werden zonder veel moeite gemobiliseerd in een verdedigingsteam. In
een paar minuten werd de baas in de auto veilig weggeleid en met
behulp van de omliggende bedrijven werd de vijand teruggedreven.
Terug het bos in, over de rivier en terug in het kamp waar ze
vandaan kwamen. Ook de militairen waren er binnen 10 minuten.
Als je wel eens zoiets hebt meegemaakt, dan weet je hoeveel
kabaal die vrouwen kunnen maken. Oorverdovend geschreeuw en
gejammer. Er gebeurde deze keer niets behalve dan dat iedereen er
enorm van was geschrokken. Hans natuurlijk ook. Die heeft nog nooit
zo snel zijn auto uit de poort kunnen krijgen. Ook wel bijzonder
was dat binnen 30 minuten de Nederlandse Ambassade opbelde om
precies te weten te komen wat er gebeurd was en of er slachtoffers
waren.
Vandaag was het rustig op het bedrijf. De vrouwen waren
opgelucht en de mannen trots dat ze eens konden laten zien dat ze
echt niet bang waren. Ik hoorde wel vandaag dat de bloemen uit het
westen van Kenia nog steeds onder politie-escorte naar het
vliegveld gaan en dat er altijd pijlen in de zijkant van de
vrachtwagen zitten als ze eindelijk op het vliegveld aangekomen
zijn. Ik geloof niet dat er veel mensen in Nederland zijn die zich
zo'n situatie kunnen voorstellen. Als u een rode roos voor uw
geliefde koopt op Valentijnsdag, moet u maar denken dat velen hun
leven gewaagd hebben zodat u uw liefde kunt uiten.
Lees verder »
Vandaag ging de reis van Tainan naar Changhua. Waar Tainan het
middelpunt is van de orchideeënteelt, daar is Changhua het centrum
van de Taiwanese sierteelt in zijn geheel.
Vandaag ging de
reis van Tainan naar Changhua. Het is opvallend rustig onderweg.
Dat terwijl er in Taiwan 23 miljoen mensen wonen op een oppervlakte
van 0,9 keer Nederland. Daarvan woont 90% aan de westkust. De rest
woont in het bergachtige oosten. Het gebied in het oosten wordt
trouwens - dat vergat ik gister te vertellen - door een aantal
orchideeëntelers gebruikt om inductie van hun planten te
realiseren. De koude in het oosten is geschikt om knopvorming te
stimuleren. Overigens is de reden van de relatieve rust onderweg
dat veel mensen zich verplaatsen met een scooter. Zeker in steden
zie je er erg veel. Maar dit terzijde.
Waar Tainan het middelpunt is van de orchideeënteelt, daar is
Changhua het centrum van de Taiwanese sierteelt in zijn geheel.
Veel snijbloemen- en potplantentelers zijn er gevestigd. Vanuit de
auto kun je bloemen bij wijze van spreken aanraken. Er staan
talloze kassen en er wordt buiten geteeld. Bloemen die tegen een
stootje kunnen zoals zomerbloemen (hypericum en solidago),
chrysanten (de nummer 1) en anjer staan in de buitenlucht.
Kwetsbare bloemen als lisianthus en potplanten staan onder folie of
zwarte netten. Een van de belangrijkste snijbloemen, lelie,
heb ik nog niet gezien. Morgen wordt een leliebroeier
aangedaan.
Het grootste deel van de bloementeelt vindt in
Taiwan in de buitenlucht plaats zoals hypericum.
In Taiwan worden veel meer snijbloemen dan potplanten geteeld.
Zowel snijbloemen als potplanten blijven voornamelijk in Taiwan.
Tot tien jaar terug werden veel planten naar China geëxporteerd.
Veel Taiwanese telers zijn echter naar China getrokken om daar in
Kumning te gaan telen. De schatting is dat nu 10% van de potplanten
naar het buitenland verdwijnt. Met Japan en Singapore als
belangrijke afnemers. Er zijn uitzonderingen zoals Pachira.
In een schuur bij Seven Lucky staan talloze
pachira's en chicas opgeslagen. Klaar voor
transport naar het buitenland.
en Chicas, dat onder meer door Seven Lucky naar de VS en
Europa wordt verhandeld. Het gaat om meer dan 100 containers per
jaar. Seven Lucky krijgt de planten van meer dan 100 Taiwanese
telers.
De weg voerde vandaag ook naar een exportcoöperatie voor
potplantentelers. Planten bestemd voor het buitenland worden er
verzameld en vinden er hun weg. Maar zoals gezegd: de meeste
planten blijven in Taiwan. Indrukwekkend is daarom de Ming Shen
Road in Changhua. Een hele lange straat met aan weerszijden alleen
maar tuincentra die potplanten en perkgoed verkopen. En het moet
gezegd dat de kwaliteit van zowel de planten als bloemen in Taiwan
bijzonder goed is. Bedrijven zien er ook erg verzorgd en hygiënisch
uit.
De 'overige' planten en de bloemen lijken een beetje een
ondergeschoven kindje in Taiwan. De regering doet er
veel aan om orchidee in Taiwan te houden en de 'emigratie'
ervan naar China te voorkomen. Ze is bereid te investeren in
orchidee. Snijbloemen en potplanten ontberen die speciale
behandeling. In het verleden is wat aan promotie gedaan van
snijbloemen. Nu is dat bijna niets meer. De voorkeur voor orchidee
van de regering en ook industriële bedrijven heeft een duidelijk
politieke en economische reden. In de handelscontacten tussen
Taiwan en andere landen moet orchidee de onderhandelingen soepel
laten verlopen. Orchidee moet de zachte kant van Taiwan
benadrukken. Daarnaast investeren multinationals in orchidee ook om
belastingtechnische redenen. Zo koketteert een groot bedrijf
als Acer, bekend van de laptops, met orchidee. De Taiwanese
overheid doet niet anders. De orchidee als smeerolie dus!!
Bekijk ook de fotoreportage 
Achtergrondinformatie over de
teelt in Taiwan 
Lees verder »
Veel medewerkers van teeltbedrijven zijn weggevlucht. Ik denk
niet dat deze mensen ooit nog terug kunnen naar de plaats waar ze
jaren gewerkt en geleefd hebben, aldus teeltadviseur Joop
Dame. Bedrijven moeten op zoek naar nieuwe mensen.
Het is maandagmorgen. Na een redelijk kalm weekend beginnen we
weer aan een nieuwe week. Het leek op vrijdag beter te worden. Ik
was met mijn maten in een groot winkelcentrum aan het kaarten en
het viel ons allemaal op dat de gezichten anders stonden
dan de laatste paar weken. Mannen kijken niet meer zo donker
en er hangt een andere atmosfeer. Vrouwen zijn weer onderweg en
kinderen spelen weer buiten. Eigenlijk zijn de gewone mensen het
allemaal erg zat. De meesten begrijpen niet hoe dit nu allemaal kon
gebeuren en op sommige plekken nog steeds gebeurt.
Het grootste probleem is wat er moet gebeuren met al die
mensen die nu op de verkeerde plaats zijn. Ik weet van een bedrijf
dat zijn productiemanager, zijn schuurmanager en zijn ziekte- en
plagencontroleur, is kwijt geraakt in de rassenseparatie. Die
mannen zitten nu bij familie, zo'n 50 km bij hun werkplek vandaan.
Hun baas heeft ze hard nodig en zij hebben hun werk heel hard
nodig, maar ze kunnen niet bij elkaar komen. De vraag is nu,
wanneer wel? Blijf je als baas wachten tot je goede mensen weer
terug kunnen/ mogen komen en hoe lang wacht je dan? Een week, of
misschien wel voor een paar weken als het erg goede mensen zijn.
Maar als deze situatie nu eens een paar maanden of een paar jaar
aanhoudt, dan kun je toch niet op je mensen blijven wachten.
Ik denk niet dat deze mensen ooit nog terug kunnen naar de
plaats waar ze jaren (15 jaar of meer) gewerkt en geleefd hebben.
Dit betekent voor bedrijven dat ze nieuwe mensen moeten
aannemen en voor de niet-Kikuju's een andere baas zoeken op een
plek waar ze geen problemen hebben. Wat moet, dat moet. Eigenlijk
is het te gek voor woorden dat beide partijen elkaar nodig hebben
en beide partijen graag weer met elkaar zouden willen werken, maar
dat het niet kan. Ik denk dat het ook niet meer gaat. Daarvoor is
er te veel gebeurd. Beide partijen hebben zich in deze ellende
te extreem gedragen. Te veel moorden en verwoesting van
eigendommen, er is te veel wantrouwen en te veel haat gezaaid. Toch
sta ik altijd weer versteld hoe mensen in Afrika zich aanpassen aan
de moeilijkste situaties.
Nu gaan er trouwens weer geruchten dat de Kikuju's de
bedrijven van de blanken over willen nemen. Kan dat echt
niet geloven, want zo stom als in Zimbabwe zijn ze hier niet (
toch?). Afrika is een plaats in de wereld waar alles mogelijk is
hoor, dat wel. Ik hoop dat het rustige begin van de week zich
voorzet. Dit zal afhangen van de politici die nu met elkaar een
oplossing aan het zoeken zijn. Met geen mogelijkheid zie ik hoe
twee partijen en twee mensen die elkaar zo haten, samen zouden
kunnen werken. Maar goed zoals ik al schreef, alles is
mogelijk in Afrika.
Lees verder »
Redacteur Arie-Frans Middelburg is met een groep Nederlandse
kwekers op reis in Polen. Op de eerste dag doet hij veel indrukken
op, maar voor conclusies over de potentie van de Poolse markt is
het nog te vroeg.
Een dag vol indrukken. Kunstbloemen en potchrysanten. De
eerste dag in Polen. Een trektocht langs een groothandelsmarkt,
bloemisten, tuincentra en shoppingmalls. Het is moeilijk om
conclusies te trekken over de afzet van planten en bloemen na
slechts een dag. Feit is dat Polen groeit. Het is nu exportland
nummer acht voor Nederlands uitgangsmateriaal, bloemen en planten.
In de toekomst kan de afzet nog groeien, is de algemene
verwachting.
De welvaart in Polen neemt immers toe. Een teken hiervoor is dat
er steeds meer bloeiende planten worden verkocht. Tenminste, dat
werd verteld bij het bezoek aan Florimex, een van de grotere
importeurs en groothandelaars in Warschau. Bloeiende planten zijn
minder lang houdbaar dan groene planten, maar dat deert de Polen
minder en minder. Steeds meer van hen hebben er geld voor.
Phalaenopsis is ook hier de meest verhandelde plant. Het
prijsniveau is echter gedaald en supermarkten hebben zich ook op
deze koning van de orchideeën gestort. Het maakt de plant minder
interessant voor bloemisten, die nog steeds de overhand hebben in d
everkoop van bloemen en planten. De retail, super- en bouwmarkten,
is een opkomend afzetkanaal genoemd. De kwaliteit echter laat
flink te wensen over.
Bij bouwmarkt Obi is de kwaliteit van de planten gewoon goed.
Bij Prakiker is het schrikbarend. Volledig uitgebloeide potlelie,
potgerbera en begonia worden nog gewoon aangeboden aan het
winkelend publiek. Zonder gêne.
Kunstbloemen
De bloemisten die we bezochten tonen goede kwaliteit. Hele
kleine zaken gericht op de bedrijvenmarkt. Het is denk ik niet een
reëel beeld van de Poolse sierteeltafzet. Het is het beeld dat onze
Poolse gids ons wil laten zien. In de ochtend bezochten we namelijk
de oude groothandelsmarkt - morgen volgt een bezoek aan de nieuwe -
en het beeld dat de bloemisten gaven werd er niet bevestigd.
Opvallend genoeg bestond meer dan de helft op de groothandelsmarkt
uit kunstbloemen.
Ook in de doorsnee bloemenzaak spelen kunstbloemen een grote
rol, zo leerde een bezoek aan een bloemist nabij het hotel. Een
prachtige zaak met een karakteristieke kroonluchter. Met vooral
'nepbloemen' en 'nepplanten' naast orchidee, kalanchoë en cyclamen
uit Nederland. Het schijnt het werkelijke beeld te zijn in Polen.
Veel namaak in de winkels en op straat dus. De reden is nog niet
helemaal duidelijk.
Hebben Polen dan nog steeds te weinig geld voor een echte bos
die reeds na een week de geest geeft? Kiezen ze daarom liever voor
de 'everlasting' kunstbloemen? Of zijn de kunstbloemen vulling voor
de winkel en lopen klanten toch vooral met het levende product de
zaak uit? Dit laatste lijkt vooralsnog het geval. Nabij ons hotel
althans. Maar het is nogal vroeg om dit na een dag te
concluderen.
Productie krimpt
Vooralsnog geven we de Polen het voordeel van de twijfel. Zien
we ze als 'bloemenminded' en als potentiële groeimarkt voor onder
andere de Nederlandse bloemen en planten. Er is wellicht wat
concurrentie uit Afrika, Zuid Amerika en van elders. Van de Poolse
productie is daarentegen niet veel te vrezen. Die krimpt. Er is wat
gerbera, snijanthurium en een heel klein beetje roos. Helemaal
zeker zijn we niet van de ogenschijnlijke potentie voor de
Nederlandse sierteelt.
Misschien is niets wat het lijkt in Polen. Net als de
kunstbloemen.
Lees verder »
Donderdag ben ik naar Naivasha geweest, schrijft teeltadviseur
Joop Dame in zijn weblog. Het is er zo kalm dat je er ongerust
van wordt. Toen we bij de poort van het bedrijf aankwamen, stond
het er zwart van de mensen. Allemaal Kikuju's die werk aan het
zoeken zijn.
Donderdag ben ik naar Naivasha geweest. Het is er zo kalm dat
je er ongerust van wordt. Toen we bij de poort van het bedrijf
aankwamen, stond het er zwart van de mensen. Allemaal Kikuju's die
werk aan het zoeken zijn.
Op ons bedrijf zijn er van de 450 mensen ongeveer 80 weg. Deze
mensen zijn vertrokken omdat ze zich onveilig voelden in Naivasha.
Overal in Kenia zijn er mensen vertrokken naar een plaats waar ze
zich thuisvoelen of waar anderen vinden dat ze thuishoren. In
Kisumu wonen geen of weinig Kikuju's meer. In Naivasha wonen geen
of weinig Luo's meer. Ga zo maar door. In de meeste plaatsen leeft
nu maar één stam, terwijl er voor de verkiezingen een mix van
stammen leefde. Ik schrijf wel 'overal in Kenia', maar dat is toch
ook weer niet waar. Er zijn veel plaatsen waar er geen dominerende
stam is. Op die plaatsen is er niets aan de hand. Bijvoorbeeld in
Athi River, een dorp aan de andere kant van de Nairobi op de weg
naar Mombasa is er niets gebeurd, en de bedrijven die daar zitten
hebben niets bijzonders te melden.
Op de meeste plaatsen is het nu kalm. Het is eigenlijk niet
voor te stellen dat dit kon plaatsvinden zonder dat de boel de
organiseerd zou zijn. Hoe snel alles weer afgekoeld is nadat er
besprekingen waren aangekondigd, is toch wel een raadsel voor mij.
Des te beter natuurlijk, maar begrijpen doe ik het niet. De kerk
waar ik naartoe ga heeft nog steeds 200 mensen in de tuin wonen.
Het zal niet mee gaan vallen om die weer een plekje te laten
vinden.
De meesten hebben het nu beter dan dat ze het voor de onlusten
op hun eigen plek hadden. Ik ben misschien wel wat cynisch hoor,
maar ik denk dat ze het best naar hun zin hebben. Ze wonen in
tenten, dat wel, maar voor die tijd leefden ze in een soort
kippenhok. Ze hebben dagelijks eten en dat is waarschijnlijk meer
dan ze voor die tijd hadden. Schoon water is er ook, ze hoeven niet
meer ergens een paar kilometer verder water te halen. Kinderen gaan
naar school, dat was ook niet altijd mogelijk. Ziekenverzorging is
bij de hand en voor niets. Enfin we zien wel, dat dit hele gebeuren
gebruikt wordt (door sommigen) om eruit te halen wat erin zit. En
dat is wel logisch natuurlijk. Als de wereld weer klaarstaat om de
rotzooi op te ruimen die ze zelf geschopt hebben, dan zou het me
niets verbazen dat er nog een volgende keer komt. Een les die
geleerd moet worden zonder dat het geld of moeite gekost heeft, is
al wel weer snel vergeten. Vreemd, het land heeft enorme
veranderingen doorgemaakt de laatste paar weken, maar het schijnt
toch zomaar te kunnen gebeuren. Verder is er niets bijzonders te
melden vandaag, dus we hopen maar dat de onderhandelingen - die nu
zeer stroefjes verlopen - vruchten gaan afwerpen.
Lees verder »
Alles lijkt weer rustig in Kenia, vertelt teeltadviseur Joop
Dame in zijn weblog. Zijn tuinman die uit zijn huis was gevlucht en
bij Dame was ondergedoken, is weer thuisgebracht.
Alles lijkt nu rustig hier in Kenia. Er wordt gepraat tussen
de politieke partijen en er is hoop. Hoe het zou moeten worden weet
ik niet hoor. Ik denk ook niet dat er veel mensen zijn die dat nu
wel weten. Het is een heel bijzondere situatie. President Kibaki
heeft niets te winnen met onderhandelingen, alleen maar te
verliezen. Hij heeft nu alle macht en met onderhandelingen moet hij
een gedeelte van de macht opgeven. Odinga heeft nu niets en
alleen met onderhandelingen kan hij iets krijgen.
Onderhandelingen werken pas goed als beide partijen erop
vooruitgaan. In dit geval zie ik niet hoe President Kibaki erop
vooruitgaat met onderhandelingen. Ben ook niet zo optimistich over
de duur van een eventuele overeenkomst. Ze hebben al eens eerder
geprobeerd samen te werken, 5 jaar geleden. Dat ging even goed,
want er was een gezamenlijk doel: het beeindigen van de
Kenyatta/Moi-dynastie. Na een jaar waren deze mannen geen maatjes
meer en ging Odinga zijn eigen weg. De basis, een coalitie,
was er niet meer en Kibaki was weer alleen de grote man. Dat de
coalitie uit elkaar valt en dat dan de President gewoon door kan
blijven regeren zou in een democratisch land niet kunnen. Hier wel
dus.
Mijn tuiman is weer naar huis. Heb hem zondag weggebracht. Hij
ging zaterdag als de duif in de ark van Noach eerst even
poolshoogte nemen. Hij bleef alleen slapen in zijn
huis om te zien of er problemen waren. Ben is Lua en zijn
vrouw is Luo. Dat was voldoende reden om te vluchten. Ergens
naartoe kon hij niet, dus was hij bij ons ondergedoken met
zijn vier kinderen. Ik dacht dat hij niet zo gelukkig zou zijn
bij ons, want de plaats waar hij moest slapen was nogal krap.
Toch even over dit gezin: vader, moeder en vier kinderen.
Hij had een woonkamer, een keuken, een badkamer en wc, en een
kamertje voor hem en zijn vrouw dat overdag als mijn kantoor
gebruikt moest worden. Hij kwam zondagmiddag terug en vertelde dat
er geen problemen meer waren en dat hij weer gauw terug wilde. Dat
kon ik me best voorstellen. Toch wel wat krap, dacht ik nog.
Zijn kinderen moesten toch ook weer naar school. Ik bracht hem weg.
Ik wist niet waar hij woonde, dus dat kwam dan goed uit, kon ik ook
even zijn huis zien. Het huis van Ben is een kamer
van 6 bij 4 m en dat is het. De hele familie slaapt, eet
en verblijft daar. Koken doen ze buiten en naar de wc heb ik maar
niet gevraagd. Een golfplaten dak zorgt ervoor dat als het
regent het niet teveel naar binnen komt. Hij was blij dat hij
weer thuis was.
Op de terugweg kwam ik een auto tegen die aan de kant van de
weg stond met de deuren open. Bij navraag bleek dat die auto net
gestolen was en dat de inzittenden beroofd waren. Het gaat dus
weer de goede kant op in Kenia, dingen worden weer
normaal...
Lees verder »
In Taipei, de hoofdstad van Taiwan, worden bloemen
geveild naar het Nederlandse voorbeeld. Er zijn vier klokken
die zijn verdeeld over vier grote producten. Klok 1 is er
voornamelijk voor chrysant en anjer. Klok 2 voor roos (de nummer
twee in de bloemenproductie in Taiwan), klok 3 voor gladiool en
lisianthus en klok 4 is voor lelie. Kleinere producten worden
over de vier klokken verdeeld.
Taipei is in de nacht behoorlijk uitgestorven. Slechts enkele
taxi's stuiven door de straten van de doorgaans drukke stad. Een
van de taxi's gaat in de richting van de bloemenveiling van Taipei.
Ondanks het vroege tijdstip, het is kwart over drie, is daar al de
nodige bedrijvigheid. Verkopers ordenen de bloemen die later die
dag aan bloemisten verkocht worden. Het sortiment is zeer divers,
maar de kwaliteit is wisselend. Dat komt doordat het gaat om de
'leftovers' van de dagen ervoor. Verse bloemen worden binnen
afzienbare tijd aangevoerd, want de veilingklok start om half
vier.
Inderdaad: in Taiwan worden bloemen geveild naar het
Nederlandse voorbeeld. Negentien jaar geleden hebben telers en
kopers de klok in Holland gekopieerd. Voorheen vond de verkoop
plaats op een grote markt. Er was weinig ordening. Veel drukte en
geschreeuw. Sinds de veiling in Taipei is opgezet, zijn er nog vier
veilingen in Taiwan verrezen. Twee in het midden en twee in het
zuiden. Het zijn er twee te veel, maar om politieke belangen blijft
dit zoals het is.
Op de veiling in Taipei komen de bloemen nog
letterlijk en figuurlijk onder de klok door.
De vier klokken beginnen te 'draaien' en er is enig verschil
zichtbaar met de manier waarop dat in Nederland gaat. De bloemen
komen letterlijk en figuurlijk onder de klok door. Via rollenbanen
worden de dozen of containers met bloemen van achter de klok
aangevoerd. Medewerkers van de veiling snijden of scheuren van elke
partij een doos open en anderen steken de bloemen op. De vier
klokken zijn verdeeld over vier grote producten. Klok 1 is er
voornamelijk voor chrysant en anjer. Klok 2 voor roos (de nummer
twee in de bloemenproductie in Taiwan), klok 3 voor gladiool en
lisianthus en klok vier is voor lelie. Kleinere producten worden
over de vier klokken verdeeld. Kopers, gestimuleerd door een
sigaret of een kop koffie, zijn rustig en gefocust op de
inkopen.
Dagelijks passeren 5.000 dozen en containers (dat zijn zo'n
90.000 bundels) de klok. De jaarlijkse omzet bedraagt 1,6 miljard
Taiwanese dollars. Dat is zo'n 40 miljoen euro. Dit maakt de
veiling in Taipei de grootste veiling van het land. Meer dan 90%
van de bloemen is bestemd voor de binnenlandse markt. Slechts van
snijorchidee en snijanthurium wordt een groot deel naar Japan
geëxporteerd. De veilingen vormen de voornaamste manier om de
bloemen af te zetten. Slechts een klein deel wordt direct afgezet,
veilplicht is er niet en bemiddeling vindt alleen plaats met
bloemen die voor de export bedoeld zijn.
Achter de klokken is de aanvoer te zien. Er staat nog veel
handel en werk genoeg dus voor de talloze medewerkers die de
bloemen op de rollenbanen plaatsen. De veiling duurt meestal tot
half zes. Opvallend zijn de lege veilingkarren, die grote
gelijkenis tonen met de karren van Aalsmeer. Het Chinese opschrift
moet verhullen dat ze uit Nederland komen. Welke functie de karren
hebben wordt niet geheel duidelijk. Telers voeren hun waar niet op
karren aan. Ze ontberen daarvoor simpelweg grote vrachtwagens.
Overigens worden de meeste bloemen, voor twaalven, ongekoeld naar
de veiling gebracht. Eenmaal op de veiling staan ze niet in een
gekoelde ruimte. Het is een verbeterpunt voor de nieuw te bouwen
veiling.
Het plan is om binnen twee jaar te verhuizen. Noodgedwongen.
De huidige veiling staat in een 'IT-gebied'. De lokale regering wil
ook op deze plek een computerbedrijf gevestigd zien. De nieuwe
veiling zal niet groter zijn dan de huidige, die zo'n 2 tot 3 ha
beslaat. Wel zal ze uitgerust zijn met een koelruimte. De eerste
bloemen worden inmiddels naar de boxen van de verkopers gebracht,
die aan de klokruimte grenst. Om zes uur zullen de eerste
bloemisten arriveren om inkopen te doen. Naast de afdeling voor
bloemen staan kleine winkels waar planten en toegevoegde waarde
worden verkocht. De planten komen niet voor de klok, maar direct
van de telers. Het heeft alles bij elkaar veel weg van een cash
& carry. Maar toch is het anders.
Hoewel de Taiwanese veiling op het Nederlandse veilsysteem is
gebaseerd is het dus niet helemaal hetzelfde. Wellicht dat daar
volgend jaar verandering in komt. Voor de bouw van de nieuwe
veiling wordt informatie ingewonnen in Nederland en de Taiwanezen
zullen niet schromen te kopiëren. Als het om de sierteelt gaat
willen ze maar al te graag de Hollanders van Azië zijn.
Lees verder »
Na een aantal weken van betrekkelijke rust dreigt deze week de
onrust weer wat de kop op te steken. Er zijn vandaag
burgemeestersverkiezingen, schrijft Joop Dame in zijn weblog.
Na een aantal weken van betrekkelijke rust dreigt deze week de
onrust weer wat de kop op te steken. Er zijn vandaag
burgemeestersverkiezingen. Als ik het zo beoordeel, dan zijn er erg
weinig mensen die nu van hun stem gebruik gaan maken. Waarom ook,
want je stem telt maar voor weinig.
Dan heeft de partij ODM deze week (op woensdag geloof ik) weer
nieuwe demonstraties aangekondigd. Er moet druk op de ketel want de
onderhandelingen duren te lang, vinden ze. Dus gaan ze weer dreigen
met rotzooi schoppen. Wat ze ermee denken te bereiken, is niemand
eigenlijk duidelijk.
De meeste mensen zitten al op een plaats die ze hun
voorouderlijk gebied noemen. Die paar die nog op de 'verkeerde
plek' zittten, hebben hun vrouwen en kinderen al weggestuurd en de
koffer staat gepakt klaar om te kunnen vertrekken mocht dit nodig
zijn.
Op de kwekerijen is in de meeste gevallen de rust al wel
weergekeerd. Er zitten wel vaak andere mensen aan de top, want de
verdreven Luo's hadden baantjes als boekhouder en manager en zo.
Dat komt omdat ze over het algemeen meer geleerd hebben dan de
Kikuju's. Dat die veranderingen wat tijd nodig hebben om alles weer
soepel te laten verlopen is wel duidelijk, maar het lijkt er op dat
het meeste leed geleden is bij de kwekers. 'Voorspellen is
moeilijk, vooral als het om de toekomst gaat' (Wim Kan - 1979).
Vooral hier in Afrika, maar ik denk dat de hele rotzooi zo onder
het vloerkleed geschoven wordt, en dat de meeste mensen weer heel
snel overgaan tot de orde van de dag. En dat is proberen te
overleven.
Lees verder »
Het Dubai Flower Center vormt al een aantal jaren het
schrikbeeld van de Nederlandse bloemenveilingen. Dat beeld werd
steeds sterker naarmate de verhalen erover in aantal toenamen. Dus
besloot de top van de Nederlandse veilingwereld er maar eens
gezamenlijk te gaan kijken. Om met eigen ogen te aanschouwen wat er
zich in dat deel van de Verenigde Arabische Emiraten daadwerkelijk
afspeelt. Wij keken mee.
Het
Dubai Flower
Center vormt al een aantal jaren het schrikbeeld van de
Nederlandse bloemenveilingen. Dat beeld werd steeds sterker
naarmate de verhalen erover in aantal
toenamen . Dus besloot de top van de Nederlandse veilingwereld
er maar eens gezamenlijk te gaan kijken. Om met eigen ogen te
aanschouwen wat er zich in dat deel van de Verenigde Arabische
Emiraten daadwerkelijk afspeelt. Wij keken mee.
Het Dubai Flower Center werd zo'n vier jaar geleden
gepresenteerd als ambitieus project in het Midden Oosten. Het doel
is om als 'hub' - zoals ze dat hier noemen - te fungeren in de
logistiek van bloemen. Het idee was en is om de mogelijkheid te
scheppen om bijvoorbeeld bloemen uit Afrika die bestemd zijn voor
de Japanse of Russische markt via Dubai te laten gaan. Een soort
overslagcentrum, dat profiteert van de strategisch gunstige ligging
van Dubai en gebruik kan maken van de logistieke functie die Dubai
in recordtempo heeft ontwikkeld in tal van andere sectoren. Als
bloemen via Dubai 'lopen', komen ze ze simpel gezegd niet op de
Nederlandse veilingen en dat vinden die veilingen geen prettig
vooruitzicht.
Het Dubai Flower Center: blinkende lege hallen,
prachtige techniek
Maar hoe groot is dat gevaar in het Midden Oosten nu
eigenlijk? Om maar direct met de conclusie te komen: daar kwam het
veilinggezelschap ter plekke niet echt uit. Een ding staat wel
vast: nu stelt het allemaal nog weinig voor. Blinkende lege
hallen, prachtige techniek (investering van 100 miljoen dollar door
de overheid) maar nauwelijks handel. Het management van het centrum
dat de naam Flower nog wel voert maar door de variatie aan
producten (groenten fruit, vis) eigenlijk Fresh Center zou moeten
heten, heeft er alle vertrouwen in dat het goed komt. Het moet
gezegd: Dubai heeft op andere terreinen laten zien waartoe het in
staat is. In China gebeurt er veel, maar in het voormalige
oliestaatje (die grondstof is hoegenaamd op) kunnen ze misschien
nog wel meer. Volop goudzoekers lopen er dan ook rond in het land
waar slechts 15 procent van de bevolking (1,2 miljoen ) autochtoon
is en waar de stad Dubai een grote bouwput is. Afgaande op de
plannen komt er aan die activiteiten voorlopig geen einde. Een paar
feiten. Het huidige vliegveld verwerkt 29 miljoen passagiers (wordt
uitgebreid naar 70 miljoen). daarnaast komt er een nieuw vliegveld;
capaciteit 120 miljoen passagiers. In totaal dus 190 miljoen. Ter
vergelijking: Amsterdam doet 45 miljoen passagiers.
De ambities zijn torenhoog, maar plannen zijn nog altijd
'slechts plannen', zo hoor en zie je de Nederlandse veilingmensen
denken (hoewel Dubai die plannen in de afgelopen jaren meer dan
heeft waargemaakt). En juist daarom zijn de veilingmensen er (nog)
niet uit. De sceptici zien de Dubai-zeepbel een keer klappen
terwijl anderen - juist door de geleverde prestaties - Dubai het
voordeel van de twijfel geven en ook nog eens kansen zien.
Lees meer:
Lees verder »
Op de laatste dag van het bezoek van een groep
chrysantentelers en redacteur Arie-Frans Middelburg wordt de afzet
in Hongarije en een teeltbedrijf bekeken. Daar liggen de chrysanten
in één van de stokoude kassen plat.
De laatste dag van het bezoek aan Polen en Hongarije voerde
onder meer naar de Flora Hungaria. De draaischijf van de afzet van
sierteeltproducten in Hongarije. Een coöperatie van 600 telers en
handelaren die hun waren proberen te slijten aan bloemisten.
Op deze donderdag is het echt een gekkenhuis. Dat is niet zo
gek met 1 november in het verschiet. Van de crisis valt hier weinig
te bespeuren. Toch leven handelaren, kwekers en de directie van
Flora Hungaria tussen hoop en vrees. Commercieel directeur Laszlo
Kiss komt met weinig zeggende antwoorden als gevraagd wordt naar de
impact van de recessie. 'We hopen dat het allemaal meevalt'. En:
'In Hongarije worden al relatief weinig bloemen en planten gebruikt
per hoofd van de bevolking dus het zal wel niet minder
worden'.
Voor de chrysantentelers van de FPC is er genoeg te
aanschouwen. Ook in Hongarije is het chrysant dat de klok slaat op
Allerheiligen. Opvallend genoeg domineren niet zoals in Polen de
potten, maar de snijchrysanten. Veel van Hongaarse komaf, maar ook
Nederlans product is volop te krijgen.
Chaos en trots
Later volgt een bezoek aan een Hongaarse kweker, Peter
Bajcsev. Iets dat aangekondigd wordt als een modern bedrijf blijkt
het tegenovergestelde te zijn. Vier kassen van ruim dertig jaar oud
waarin pluizers en later duizendschoon en violier geteeld worden,
staan tussen de huizen in één van de welvarende voorstadjes van
Boedapest ingeklemd. Via modderige en rommelige paadjes, een
opslagplaats voor stookhout en een stapel platglas van zeventig
jaar oud, worden de kassen bereikt. De kwaliteit van de chrysanten
die voor 1 november weg moeten zijn, is naar omstandigheden goed.
Voor Nederlandse begrippen is het een chaos.
De trots bij Peter en zoon Encho is er niet minder om. De
laatste verklaard lachend waarom de chrysanten in een van de kassen
massaal zijn omgevallen. In een dronken bui zette een vriend 's
nachts de regenleiding aan. Topzwaar geworden legden de chrysanten
het loodje. Prachtig om te zien dat in Hongarije op deze
manier een boterham verdiend kan worden. Maar of dit een lang leven
is beschoren, is de vraag. De concurrentie van moderne bedrijven en
Nederland is groot. Encho heeft zijn conclusies al getrokken. Hij
zal het bedrijf dat zijn grootvader ooit startte toen hij van
Bulgarije naar Hongarije emigreerde, niet voortzetten. In de
bloemenhandel ziet hij meer toekomst.
Lees verder »
Joop Dame meldt dat het bedrijf waar hij bij betrokken is een
paar dagen ongeboste rozen naar Nederland heeft gestuurd. Dat
levert extra kosten op waarvan je maar moet hopen dat die in de
aanloop naar Valentijn weer worden terugverdiend.
Het is maandagmorgen en een nieuwe week brengt hoop en
verwachting dat het rustig blijven zal. We zitten nu in de fase dat
we ons gaan realiseren wat er allemaal is gebeurd. Allerlei
verhalen doen nu de rondte over wat de mensen hebben meegemaakt.
Het is soms moeilijk voor te stellen, ook vanwaar ik zit. Dat dit
zich in Kenia heeft kunnen afspelen. De meesten hadden dit nooit
kunnen voorspellen (ik zeker niet). Ik dacht dat Kenia het wel door
had dat je het niet van politici moet verwachten.
Er komen allerlei theorieën los waarom het is gebeurd.
Armoede, het voortrekken van bepaalde stammen, de uitzichtloze
toekomst van de jeugd. Noem maar op. Maar naar mijn idee komt er
nog wat anders bij: het ingebouwde wantrouwen en afgunst.
Jaloersheid is hier een ziekte. Iedereen heeft er last van, van
klein tot groot. Wat ik niet begrijp is dat er geen tussenweg is
tussen 'houden van’ en ‘totale haat’. Er hoort toch wat tussen
zoals ‘respect’ en ‘tolerantie’. Schijnbaar niet.
Ik vind het net kinderen. Weet dat het politiek niet correct
is wat ik nu schrijf en het zal heus wel niet voor alle mensen
opgaan, maar zeker wel voor de grote meerderheid. Als je ze geeft
wat ze verwachten, dan ben je geliefd. Geef je het om wat voor
reden dan ook niet, dan ben je gehaat. Het zijn kinderen. Daarom
hou ik ook van de mensen, denk ik. Behandel ze als grote mensen met
verantwoordelijkheid en je komt altijd bedrogen uit.
Enfin, de bloemenwereld heeft echt wel schade ondervonden maar
de meesten hebben toch wel de producten zo goed als mogelijk weg
kunnen krijgen. Wij hebben op bepaalde dagen ongebost weggestuurd.
Duurde maar 3 dagen, maar de kosten van zoiets zijn toch wel hoger
dan je zo even denkt. Zal zo’n 5 tot 7 centen per steel meer
kosten om ze verwerkt te krijgen. Met Valentijn zo dicht bij, hoop
je dan maar dat dit wordt terugbetaald. Jammer dat de rode rozen
dit jaar tot nu toe tegenvallen. Kleurtjes doen het goed. Helemaal
begrijpen doe ik dat ook weer eens niet maar ik begin er aan te
wennen dat, ook als ik ouder word, er (te) veel dingen zijn die ik
niet begrijp.
Lees verder »
Leveranciers van bloemenkwekerijen knijpen 'm, schrijft
teeltadviseur Joop Dame vanuit Kenia. Soms willen ze bij aflevering
cash betaald worden, en als dat niet gaat, leveren ze niet. Ook
vertrekken er, vooral in Naivasha, nog steeds kwekerijmedewerkers
omdat ze op de vlucht slaan voor het geweld tegen hun stam.
Het is nog vroeg, en de dag roemen voor het avond is, hebben
we al op jonge leeftijd meegekregen als onverstandig. Maar goed, nu
heb ik stroom én de tijd. Dus hierbij de laatste berichten uit een
land waar wel heel vaak de zon schijnt, maar waar het de laatste
vier weken wel erg donker was. Het is nu ook weer prachtig weer. Ik
zit in mijn korte broek, en in mijn kantoor is er niets aan de
hand.
Hier vlakbij was er gisteren nog volop herrie. De rollen zijn
volledig omgedraaid. Het begon met de Luo's die de
verkiezingsuitslag niet accepteerden. Alle Kikuju's werden
weggedreven met veel geweld naar de plaats waar ze thuishoorden.
Waar dat ook maar mag wezen. Dat ging met heel veel geweld, met
moord en heel veel doodslag.
Na een week van die geweldaden begonnen we te horen dat de Kukuju's
het zat waren. Ze begonnen zich te organiseren in groepen jongen
mensen, meestal tussen de 18 en 25 jaar. Dit gebeurde op de
plaatsen waar de Kukuju's hun 'thuis' hebben. Men zegt dat er tegen
betaling Luo's werden weggeslagen. Met evenveel geweld als men zag
op de plaatsen waar de Luo's thuis horen.
Dit is nu nog steeds aan de gang, hoewel het verhaal nu de ronde
doet dat men de bloemenkwekerijen wil ontzien.Tenminste in en rond
Limuru, 20 km buiten Nairobi. Gistermiddag schijnt er een
vergadering geweest te zijn waar er besloten is dat de
bloemenbedrijven weer hun Luo's mogen laten terugkeren. Dit om niet
te veel schade te doen aan de industrie. Er is geen Luo die daar nu
in gelooft dus ze blijven nog wel een paar dagen (minstens) in het
politiebureau voordat ze erover denken om aan het werk te
gaan.
In Naivasha is dat zeker niet het geval. Daar gaat iedereen
weg die niet- Kikuju is, of zelfs die met een niet-Kukuju getrouwd
is. Op een farm van 20 ha rozen waren dat toch even 58 mensen.
Zij gaan weg omdat ze hun leven niet zeker zijn omdat ze
getrouwd zijn met een niet-Kikuju. De baas moet even centjes zien
te vinden om die mensen uit te betalen. En dat in een tijd dat er
geen of weinig omzet was in de laatste vier weken. Dat geeft
weer meer druk en de leveranciers beginnnen hem nu ook te knijpen.
Er zijn bedrijven die geen voorraden meer krijgen omdat de
leveranciers er niet meer in geloven om spullen af te leveren
zonder cash betaling. Dat valt nu even niet mee. Iedereen wordt
bang en het zal zeker nog wel even duren voordat er weer voldoende
vertrouwen in de economie zal zijn om weer normaal te kunnen
draaien.
Lees verder »
De tweede dag in Taiwan staat in het teken van het bezoek aan
orchideeënkwekerijen. Of eigenlijk de bedrijven van de veredelaars/
vermeerderaars.
De tweede dag in Taiwan staat in het teken van het bezoek aan
orchideeënkwekerijen. Of eigenlijk de bedrijven van de veredelaars/
vermeerderaars. Tot nu toe had ik een beperkt beeld van hoe het er
in de kassen in Taiwan aan toe gaat. Had überhaupt nog nauwelijks
een kas gezien. Ik had verwacht dat de kassen me reeds bij de
landing in de plaats Tainan zouden toelachen. Niets daarvan. Alleen
de talloze waterbassins langs de kust waar vis gekweekt wordt waren
prominent aanwezig. Ook op de weg van Tainan naar de Orchid Show
was de teleurstelling groot. Geen enkele kas, maar wel heel veel
sawa's.
Het teeltmedium dat Taiwanezen gebruiken is mos
Nu wordt de orchideeënshow georganiseerd in het Taiwan Orchid
Centre (TOP). Daar staan enkele moderne (glazen) kassen. TOP is een
centrum dat met behulp van de regering is opgezet. Het bestaat uit
een conferentieruimte, een tentoonstellingshal, onderzoeksinstituut
en kassen. De regering heeft het geheel onder meer in het leven
geroepen om de 'vlucht' van Taiwanese kwekers naar China een halt
toe te roepen. Voor een klein bedrag kunnen telers of
vermeerderaars er grond pachten. Water en elektriciteit is
voorhanden. De pachters dienen alleen zelf de kas te bouwen.
Vorig jaar is de eerste fase van TOP, dat in vijf fases gebouwd
wordt, afgerond. Dit jaar volgt de tweede fase. Over drie jaar moet
het complex van 200 ha klaar zijn. Volgens de organisatoren is de
animo voor een plekje in TOP groot. Lege kassen die in het oog
springen, worden gemakshalve aangeduid als tentoonstellingsruimte.
Feit blijft dat vooraanstaande vermeerderaars zich er vestigen.
Zoals de grootste veredelaar/ vermeerderaar van Taiwan: I Hsin
Biotechnology. Voor bezoekers biedt TOP ook een voordeel. Iedereen
zit er bij elkaar en buitenlanders hoeven niet heel Taiwan af te
reizen om zaken te doen. In ieder geval gaf TOP al een aardig beeld
van hoe een Taiwanese orchideeënkas eruit ziet en waar telers mee
te kampen hebben. De bedrijven die ik vandaag - dinsdag - bezocht,
completeerden het plaatje.
Opvallend aan de (plastic) kassen zijn de zwarte netten aan de
zijkanten en op de kas. In Tainan is het doorgaans in de winter ook
behoorlijk warm (vandaag was het 28°C). De netten dienen om de
zonnewarmte buiten te houden. Een enkeling kiest voor witte of
zilverkleurige schermdoeken in de kas in de overtuiging dat de
zwarte netten niet alleen de warmte maar ook te veel licht buiten
houden. Het subtropische klimaat is ook de reden dat de kassen geen
luchtramen hebben. Ze zijn uitgerust met diverse vormen van het pad
and fan-systeem. Zo stroomt bij Sun Charm, dat in de ochtend
bezocht werd, aan de ene zijde van de kas water over een kartonnen
wand dat vervolgens door ventilatoren die aan de andere zijde
hangen de kas wordt ingetrokken.
Koelsysteem bij Sun Charm met ventilatoren
SOGO Team, dat in de middag werd aangedaan en dat veel zaken met
Nederland doet, had een koelingsysteem dat Nederlands aandoet.
Grote ventilatoren blazen lucht door grote plastic slangen met
gaten die bovenin de kas hangen. Orchideeën staan in de kassen op
tafels en het enige medium dat Taiwanezen gebruiken is mos
(spagnum).
Koelsysteem bij Sogo Team
Het was interessant te horen hoe de directeuren van de bezochte
bedrijven tegen Nederland en China aankijken. Lu Tse Ming van
Champion Orchids heeft activiteiten in China. Hij vermeerdert daar
phalaenopsis. Het brengt hem als voormalig 'founder' van de Taiwan
Orchid Growers Association in strijd met zijn geweten. Daarom houdt
hij ook zijn bedrijf in Taiwan aan. Ming vindt het echter moeilijk
te werken met één been in Taiwan en één in China. Hij denkt dat in
de toekomst de vermeerdering van orchidee zich naar China zal
verplaatsen. Taiwan zal zich toeleggen op de veredeling en
onderzoek. Vanuit China bedient hij de lokale markt en exporteert
hij naar Nederland. In 2006 ging er veel materiaal naar Europa om
te kijken hoe het daar groeide. In 2007 is de testfase voobij gaan
er van zijn bedrijf 2 miljoen planten naar Europa.
De grote man van SOGO, Feng Chiang Kuei, ziet er niets in om
zich in China te vestigen. China is in zijn ogen politiek gezien te
instabiel. Wat Europa betreft ziet Kuei net als zijn collega-
vermeerderaars een grote groei in de nabije toekomst. Hij levert al
zes jaar materiaal aan Europese kwekers. Nu gaat 60% van zijn
productie (enkele tientallen miljoenen) naar Europa (Nederland,
Duitsland, Denemarken en Zwitserland). 20% gaat naar de VS en de
rest blijft in Azië. De komende jaren zal het deel van het
uitgangsmateriaal voor phalaenopsis van SOGO procentueel dalen naar
40% van het totaal. Dit wil echt zeker niet zeggen dat de export
naar Europa afneemt. In aantallen zal dat verdubbelen.
Achtergrondinformatie over de
teelt in Taiwan
Bekijk hier
ook de fotoreportage
Lees verder »
De lelie is een van de belangrijkste snijbloemen in
Taiwan, dus werd het eens tijd om een leliebroeier te
bezoeken. Het werd het bedrijf van de neven Chen in Tai Pin
Village. De broei vindt plaats in de buitenlucht onder groene
netten.
Vandaag stond in het teken van het verkennen van de
bloementeelt in Taiwan. De dag startte met een bezoek aan Flora
International. Een bedrijf dat ooit startte als leverancier van
jongeplantenmateriaal aan Taiwanese kwekers. Met name leliebollen
uit Nederland. Dat doet het bedrijf nu nog steeds. De activiteiten
van Flora zijn echter de afgelopen twee decennia enorm uitgebreid.
Zo heeft ze onder meer in China 250 tot 300 ha productie. Dat begon
met lelie en anjer, maar sinds de Chinezen dat zelf onder de knie
hebben gekregen, valt daar niet meer tegenop te concurreren. Nu
richt ze zich op bloemen en planten die meer kennis vragen. De
hoofdmoot wordt gevormd door allerlei soorten pot- en
snijorchideeen.
Flora International teelt orchideeën, maar exporteert ook veel
jongeplantenmateriaal naar Europa. De activiteiten in China bijten
de Taiwanese telers niet direct. Producten en mensen mogen om
politieke redenen alleen via een ander land van China naar Taiwan
gevlogen worden. Dit maakt export naar Taiwan te duur. Taiwanezen
kunnen daarentegen wel gemakkelijk een bedrijf starten in China.
Dit heeft weer een economische reden. De Chinese economie
profiteert ervan en bovendien kunnen Chinezen van de Taiwanezen,
die ook nog eens dezelfde taal spreken, leren. Taiwanese
technologische bedrijven en de kledingindustrie zijn al jaren in
China actief. De sierteelt volgt als laatste.
Zoals vermeld is lelie een van de
belangrijkste snijbloemen in Taiwan, dus werd het eens tijd om
na het bezoek aan Flora een leliebroeier te bezoeken. Het werd het
bedrijf van de neven Chen in Tai Pin Village. De broei vindt plaats
in de buitenlucht onder groene netten. De lelies staan er op hoge
smalle zandruggen. Dit is bij alle bloemenkwekers het geval. Er
valt nog al eens een heftig buitje in Taiwan. De lelies komen dan
niet in het water te staan en de diepe paden kunnen het water snel
afvoeren. Het meest opmerkelijke aan het bedrijf van de Chens
is hun manier van grondontsmetten. Stomen is in Taiwan niet
gebruikelijk. Als het in de zomer te warm is om lelies te broeien
laten ze het land onder water lopen en telen rijst. Het water dient
ongedierte en resten van chemicaliën te verdrijven. Of dit een
succesvolle manier van ontsmetten is, is de vraag.
De leliebroeierij van de neven Cheng in Tai Pin
Village. Op de voorgrond een sawa. In de zomer veranderen de
lelievelden ook in een sawa.
De neven gebruiken de dure Oriëntalbollen twee keer. Ze hebben
nogal wat uitval. Wortels worden aangevreten en bollen rotten weg.
Of ik weet hoe dat komt? Een ander groot probleem zijn virussen.
Althans, volgens de Taiwanese broeiers zijn de vergeling aan de
binnenkant van de stengel en vreemde tekeningen van het blad te
wijten aan virussen. Een welles-nietesspel met de
bollenleveranciers uit Holland is het gevolg.
Fu Tann Bai gebruikt zaagsel als medium voor
zijn snijanthurium.
's Middags volgen bezoeken aan snijanthurium- en een
snijoncidiumbedrijf. Beiden produceren voor de Japanse markt en
daar zijn de kwaliteitseisen hoog. De 'kassen' bestaan uit ijzeren
palen en zwarte netten. Een kasverwarming is niet nodig omdat het
klimaat jaarrond nagenoeg perfect is. Ware het niet dat er in de
zomer regelmatig tyfoons over Taiwan razen. En dat is volgens de
bloementelers dan ook de grootste bedreiging van de Taiwanese
sierteelt.
Lees verder »
Het bezoek aan de Taiwanese sierteelt, met bijzondere
aandacht voor de teelt van orchidee in dit land, startte vandaag op
de Internationale Orchid Show in de plaats Tainan.
Het bezoek aan de Taiwanese sierteelt, met bijzondere
aandacht voor de teelt van orchidee in dit land, startte vandaag,
maandag 12 maart 2007, op de Internationale Orchid Show in de
plaats Tainan.
Hobbyisten en professionals hebben zich er verzameld en tonen
tot wat ze in staat zijn. En het is indrukwekkend. Een prachtig
voorbeeld is een phalaenopsis genaamd 'Olifantenoren'. Het is een
orchidee van ruim twintig jaar oud met bladeren zo groot als de
oren van een olifant. Kosten: 3500 euro.
De show is niet alleen aardig omdat deze laat zien dat de
liefde van de Taiwanees voor orchidee groot is. Het is tevens een
uitgelezen mogelijkheid om veredelaars te spreken. Het wordt in de
gesprekken al snel duidelijk dat de interesse van de Taiwanezen
voor Europa snel toeneemt. De Taiwanezen zijn al in Europa actief,
maar nog mondjesmaat. De veredelaars zien dat Europa 'booming'
is. Uit hun voorspellingen blijkt dat zij verwachten dat de uitvoer
van plantmateriaal naar Nederland de komende jaren met forse
stappen zal toenemen. De veredelaar van Pony mr. Chiu
leverde het afgelopen jaar 10 procent van zijn
jongplantmateriaal aan Nederlandse telers. Hij denkt dat dit
in vijf jaar zal toenemen tot 60 procent. Tegelijkertijd wordt
ook helder dat niet iedere Taiwanees er al in slaagt met de
Nederlanders in contact te treden. Het verbaast
veredelaars dat Nederlanders materiaal uit China betrekken;
materiaal dat in hun ogen kwalitatief minder is.
'Olifantenoren'
Duidelijk wordt ook dat niet alleen de Taiwanees zoekt naar de
Nederlandse teler. Ook die laatste is op zoek naar betrouwbaar
materiaal in Taiwan. Menig teler laat zich zien en reist in Taiwan
stad en land af op zoek naar nieuwe soorten en
plantleveranciers. Een gevleugelde uitspraak van een Nederlandse
teler is dat een Nederlandse pub in Taiwan niet zou misstaan.
Bij de pogingen van zowel de Taiwanees als de
Nederlander om met elkaar zaken te doen, moet een aantal
moeilijkheden worden overwonnen. Zo is men in Nederland huiverig
voor het Taiwanvirus. Het is voor de Taiwanezen een gevoelig
onderwerp, maar het probleem wordt niet ontkend. Taiwanezen wijzen
er echter op dat niet iedere plantvermeerderaar 'onveilig werkt'.
De inspecties zijn toegenomen en het 'check en double check'
tijdens de vermeerderingsfase heeft zijn intrede gedaan.
Opvallend tijdens de Taiwan
International
Orchid Show die vorige week in
Tainan
County werd gehouden was een grote
afbeelding van de Mona Lisa
gemaakt
van phalaenopsisbloemen.
Een ander punt is dat Nederlanders doorgaans een ander
sortiment voeren dan de hoofdmarkten van Taiwan. Daarnaast vragen
Taiwanese soorten doorgaans meer lichtrijke omstandigheden dan in
Nederland. Veredelaars die hun handel op Nederland zien uitbreiden
wijzen er echter op dat ze diverse afdelingen in hun veredelingskas
hebben. In eenderde ervan worden Nederlandse omstandigheden
nagebootst. En wat het verschil in sortiment betreft: van een nieuw
soort worden allerlei variaties uitgebracht. Met grote bloemen,
kleine bloemen, met meertakken of met slechts één bloem. Het is 'u
vraagt wij draaien'.
Hoe zeer veredelaars en telers ook naar elkaar op zoek zijn,
toch lijkt het dat nog niet alle Nederlandse telers de
betrouwbare veredelaars hebben gevonden en ook niet alle Taiwanezen
de weg in Nederland weten en er daarom nog dubieus plantmateriaal
het land binnenkomt.
Lees verder »De "Marktmonitor Oekraïne 2007" geeft een zo
compleet mogelijk beeld van de ontwikkelingen op sierteeltgebied. Onderwerpen
die in het rapport aan bod komen zijn onder meer de economie, de lokale
productie, de detailhandel en de consument.
Lees verder »De Rijksuniversiteit Groningen heeft in opdracht van
het ministerie van landbouw onderzoek gedaan naar de concurrentiekracht van de
agrarische sector. Daarbij is ook gekeken naar de positie van de
snijbloemensector.
Lees verder »Berichten Buitenland, een uitgave van het ministerie
van Landbouw, geeft aandacht aan de kansen voor toeleveranciers van de
glastuinbouw in het buitenland. De uitgave is gratis te
downloaden.
Lees verder »Esmeralda Farms is een grote speler in de
snijbloemenproductie in Zuid-Amerika. Het bedrijf geeft in een film,
die u op deze website in zes delen kunt bekijken, een kijkje achter de
schermen.
Lees verder »De markt voor bloemen en planten in Roemenië en Bulgarije zit in de lift, blijkt uit een
rapport van de Economische Voorlichtings Dienst (EVD). Het complete rapport kunt u
downloaden. U moet zich daarvoor wel eenmalig gratis
registreren.
Lees verder »De snijbloemenexport naar Roemenië is de laatste drie
verdrievoudigd. Dit blijkt uit een marktverkennig van het Productschap Tuinbouw
(PT).
Lees verder »Minister van Ontwikkelingssamenwerking Bert Koenders bracht het afgelopen weekeinde een bezoek aan Kenia. Hij ging langs de rozenkwekerij van Jack Kneppers in Naivasha.
Lees verder »De Nederlandse overheid stelt zich niet achter een oproep tot een boycot van Afrikaanse bloemen. Dat is de reactie van minister van Economische Zaken Van der Hoeven op Kamervragen over de RTL-uitzending over arbeidsomstandigheden op bloemenbedrijven in Kenia.
Lees verder » De Kamer van Koophandel Den Haag organiseert van 23 tot
en met 28 november 2008 een tuinbouwmissie naar Turkije.
Lees verder »De Vlaamse regering heeft de ontwikkeling van een
nieuw glastuinbouwgebied in Beveren mogelijk gemaakt, door de afbakening van het
grootstedelijk gebied Antwerpen goed te keuren. Dit meldt de website
Vilt.be.
Lees verder »
In Oost-Europa kan de afzet van chrysanten de komende jaren nog flink
groeien. Dat blijkt uit onderzoek door het Productschap Tuinbouw.
Lees verder »Het aantal Duitsers dat bloemen en planten koopt, is
in 2007 iets gestegen. Dat blijkt uit de Marktmonitor Duitsland van het
Productschap Tuinbouw en Bloemenbureau Holland.
Lees verder »De Verenigde Staten wil per 1 november de grenzen sluiten voor
chrysanten uit Nederland. De aanleiding vormt de vondst van Japanse
roest in partijen chrysant.
Lees verder »In Slovenië, dat een sierteerteelttraditie bijna volledig ontbeert, staat tegen de Hongaarse grens een moderne phalaenopsiskwekerij. Alsof er een UFO is geland. Ocean Orchids, het bedrijf van Roman Ferencak en Tomaz Jevsnik, maakt zelfs gebruik van aardwarmte. De kwekerij loopt goed, maar de Slovenen zien graag dat nog meer tuinders zich in de regio vestigen.
Lees verder »Een aantal bloemenverkopers in de Sloveense hoofdstad Ljubljana ziet het somber in. De gewone man heeft geen geld meer en dan is er ook nog de recent ingevoerde autoluwte van het centrum. Maar niet iedereen klaagt. De luxe bloemenwinkels ervaren dat er genoeg Slovenen zijn met een uitpuilende portemonnee. Supermarkten voeren ondertussen hun eigen oorlog. En bloemen en planten uit Nederland maken daar deel vanuit.
Lees verder »Gruppo Ciccolella baarde twee jaar terug opzien in de sector door Zurel over te nemen. Daarna volgde FFP en Leliveld. Deze fotoserie biedt een overzicht van dit 210 hectare grote bedrijf.
Lees verder »Esmeralda Farms maakt gebruik van moderne tuinbouwtechniek. Deze film geeft hier voorbeelden van. Het bedrijf is een grote speler op het Zuid-Amerikaanse continent. In vijf korte films gemaakt door Esmeralda Farms krijgt u een impressie van de omvang van deze producent van een breed assortiment snijbloemen. Het commentaar is in het engels en de tekst komt voor rekening van Esmeralda Farms. Meer over de laatste ontwikkelingen bij Esmeralda Farms leest u in dit artikel uit het Vakblad voor de Bloemisterij, nummer 24 2008.
Lees verder »In deze film Over Esmeralda Farms gaat over het gebruik van bestrijdingsmiddelen en meststoffen. Het bedrijf is een grote speler op het Zuid-Amerikaanse continent. In vijf korte films gemaakt door Esmeralda Farms krijgt u een impressie van de omvang van deze producent van een breed assortiment snijbloemen. Het commentaar is in het engels en de tekst komt voor rekening van Esmeralda Farms. Meer over de laatste ontwikkelingen bij Esmeralda Farms leest u in dit artikel uit het Vakblad voor de Bloemisterij, nummer 24 2008.
Lees verder »In deze film Over Esmeralda Farms handelt over de veredeling en vermeerdering. Het bedrijf is een grote speler op het Zuid-Amerikaanse continent. In vijf korte films gemaakt door Esmeralda Farms krijgt u een impressie van de omvang van deze producent van een breed assortiment snijbloemen. Het commentaar is in het engels en de tekst komt voor rekening van Esmeralda Farms. Meer over de laatste ontwikkelingen bij Esmeralda Farms leest u in dit artikel uit het Vakblad voor de Bloemisterij, nummer 24 2008.
Lees verder »Esmeralda Farms is een grote speler op het Zuid-Amerikaanse continent. In vijf korte films gemaakt door Esmeralda Farms krijgt u een impressie van de omvang van deze kwekerij van een breed assortiment snijbloemen. Het commentaar is in het engels en de tekst komt voor rekening van Esmeralda Farms. In deze eerste film toont het bedrijf de vestigingen in Zuid-Amerika. Meer over de laatste ontwikkelingen bij Esmeralda Farms leest u in dit artikel uit het Vakblad voor de Bloemisterij, nummer 24 2008.
Lees verder »In deze film Over Esmeralda Farms komt de verwerking van de producten na de oogst aan de orde. Het bedrijf is een grote speler op het Zuid-Amerikaanse continent. In vijf korte films gemaakt door Esmeralda Farms krijgt u een impressie van de omvang van deze producent van een breed assortiment snijbloemen. Het commentaar is in het engels en de tekst komt voor rekening van Esmeralda Farms. Meer over de laatste ontwikkelingen bij Esmaralda Farms leest u in dit artikel uit het Vakblad voor de Bloemisterij, nummer 24 2008.
Lees verder »In deze film Over Esmeralda Farms komt het kwaliteitsbeleid aan de orde en de deelname aan keurmerken die helpen toegang te krijgen tot belangrijke afzetmarkten. Het bedrijf is een grote speler op het Zuid-Amerikaanse continent. In vijf korte films gemaakt door Esmeralda Farms krijgt u een impressie van de omvang van deze producent van een breed assortiment snijbloemen. Het commentaar is in het engels en de tekst komt voor rekening van Esmeralda Farms. Meer over de laatste ontwikkelingen bij Esmeralda Farms leest u in dit artikel uit het Vakblad voor de Bloemisterij, nummer 24 2008.
Lees verder » 
Bekijk ook de fotoreportage
