Het Vakblad voor de Bloemisterij organiseerde een discussie met vijf betrokkenen. Een artikel hierover wordt vrijdag 27 maart gepubliceerd.

Teler Richard ter Laak, Loek Sassen van FloraHolland, Toine Roest van Rabobank, Robert Kuijf van Anthura en Eric Mooren van Waterdrinker komen in die discussie tot de conclusie dat de overproductie niet voorkomen had kunnen worden. Het is een voorbeeld van de varkenscyclus. Een product komt, wordt een succes, er komt meer, de prijs gaat onderuit en uiteindelijk ontstaat er een nieuw evenwicht.

Het zit in de aard van de ondernemer om verdiend geld te investeren en uit te breiden. Dat is ook nu gebeurd. Bovendien viel de import van plantmateriaal hoger uit dan verwacht.

Niemand kan of voelt zich geroepen om bij het ontstaan van overaanbod op de rem te trappen. De bank niet, de veiling niet en de plantleveranciers niet.

Lees het verslag van de discussie in het Vakblad voor de Bloemisterij, nummer 13, pagina 52.

Er zijn heel veel zakken gevuld dus in principe heb ik, behalve met telers die net gestart zijn, met niemand medelijden. Zonder het verslag gelezen te hebben...denk ik dat ze zich er wel weer lekker makkelijk van afmaken. De veiling met name had natuurlijk wel méér kunnen doen. Door goede en eerlijke informatie te verschaffen (niet alleen over Phalenopsis) kunnen ze wel degelijk invloed uitoefenen. In plaats van alleen aan volume te denken, meer pro-actief met de markt bezig te zijn kom je al een heel eind. Maar ja één veilingkar of een project als beeldveilen zijn schijnbaar belangrijker...

Ik verwacht van een cooperatie meer!

Banken finacieren nog steeds te veel op basis van het verleden. Ze toetsen nog steeds aan productprijzen van voorgaande jaren zonder dat daar bijvoorbeeld een toekomstverwachtingscorrectie overheen gaat. Ze missen ook veelal de kennis en kunde om dit op een goede wijze in te kunnen schatten. Veelal pakken ze de cijfers uit de Bloemisterij erbij. Echter als er in een bepaald product een uitbreiding is in een grote potmaat dan stijgt de gemiddelde prijs terwijl dan per potmaat de prijs weleens gedaald zou kunnen zijn van datzelfde product. Verder ben ik van mening dat de veiling geen echte rol heeft in dit systeem. Kwekers kunnen (zeker leden) bij teeltwisseling altijd terecht met vragen bij de veiling (bijvoorbeeld een productspecialist), maar dat is en blijft de verantwoordelijkheid van de kweker zelf. De veiling zal nooit en te nimmer op de stoel van de ondernemer gaan zitten en bepalen wat hij of zij moet kweken.

Als je hoorde in de wandelgangen dat er overproductie zou komen, dan moet de teler sowieso eerst nadenken wat hij gedaan heeft. Maar dat neemt niet weg dat de veredelaar had moeten inzien dat dit niet de goede weg is. Sommige veredelaars zien en ruiken geld, maar dat is niet alleen in de phalaenopsis. Iedere veredelaar en teler moet kijken wat de markt aankan!!

Het is net als de financiele crisis, zo lang het goed gaat en de bomen tot in de hemel blijven groeien gaat de mens door. Dit is een natuurlijke reactie, iedereen wil graag geld verdienen. De vraag blijft overeind, is er een instantie (Veiling, VGB, Banken, of kwekersorganisiaties) die deze problemen kunnen voorkomen door op het moment dat het probleem onderkent wordt, overleg te plegen met de betrokken ondernemingen, veredelaars, kwekers,handelaren. Iedereen ziet het probleem aankomen maar individueel zijn deze zaken niet op te lossen.

Een vergelijk met de financiele sector gaat mijns inziens zeker niet op. En verwacht van een veiling of een bank geen sturing (alsjeblieft niet) inzake de productie. Als kweker ben je zelf verantwoordelijk voor je productiekeuze maar als je verstandig bent probeer dan wel grip op de keten te houden. Dus onderhoudt goede contacten met de verdeling, de handel en de consument. Met dat inzicht dan je de winst optimaliseren en de verliezen beperken.

Gelukkig leven wij in een vrij ondernemersland, waar ieder zelf mag bepalen wat hij in zijn kas wil telen, en dat moet zo blijven ook. Dat dan de productie soms groter is dan de vraag hoort bij het spel. Maar misschien moet er weer meer aandacht komen voor de andere orchideeën. Dat kan de hele productgroep ten goede komen.

Absoluut niet te voorkomen. Zeker niet met de schaalvergrotings-hype van de afgelopen jaren. Schaalvergroting kostenbesparing was de afgelopen tijd de slogan. Hooguit de banken hadden het wat rustiger aan moeten doen.

Een compleet vrije markt functioneert niet, dat weten o.a. Microsoft en Shell donders goed. Hoe de productie te beperken met veel producenten, dat blijft een probleem. Dus om dan je bedrijf zo in te richten dat het slechts voor 1 product geschikt is, en daardoor de overproductie meer structureel is, is minder slim. Dat kan je alleen doen wanneer je patenten hebt op het product en/of productieproces. Tuinders zouden zich onderling meer moeten verdiepen in simpele marketing wetmatigheden in plaats van de laatste technische snufjes.

Vreemd dat er alleen naar de aanbod-kant gekeken wordt. Het probleem zit toch vooral aan de vraagzijde, bij de consument! Die laat nu vaker de phalaenopsis staan. Logisch. De wijze waarop het product bij bouwmarkten en discountsupermarkten gepresenteerd wordt, heeft gezorgd voor een devaluatie van de phalaenopsis en daarmee de hele categorie. Er is onvoldoende gedaan om het bijzondere/unieke van het product in perceptie van de consument vast te behouden. Het wordt nu tijd om de orchidee weer tot een begeerlijk product te maken!

In een markt met vrije toetreding (zoals dat heet)reguleert de vraag het aanbod en de prijs. Bij een hoger aanbod dan de vraag zakt de prijs. En aangezien de vraag varieert agv seizoenen, politieke en economische factoren, etc kan niemand voorspellen hoe groot de vraag (= markt)wordt. Dus in het geval van een vrije markt kun je ook niemand verantwoordelijk stellen voor de marktverzadiging. En ook al gaan er grote bedragen mee gemoeid; in de afzet van de sierteelt blijft het een zaak van trial & error. Dit heet 'ondernemersrisico'