Voortekens

Men zegt dat bepaalde voortekens goede indicatoren zijn voor wat er op korte termijn kan gaan gebeuren. Bij de laatste aardbeving hier in Italië bleek weer dat dieren de trillingen veel eerder aan voelen komen dan mensen. Ze tonen dit door zenuwachtig gedrag. Veel boeren kunnen het weer voorspellen door te letten op een reeks van voortekenen. Ze voelen dingen op hun klompen aan en stemmen daar hun werkzaamheden op af, zoals het zaaien, planten, hooien, oogsten en het vee uit of in de stal brengen.

Maar één zwaluw maakt nog geen lente. Mensen bakken er doorgaans weinig van met hun voorspellingen. Waarzeggers, kaartlezers en andere toekomstvoorspellers doen eigenlijk niets anders dan een slaatje slaan uit de ingeboren menselijke nieuwsgierigheid naar wat er te gebeuren staat. Zelfs heel belangrijke mensen trappen daar in. Ze laten zich in hun besluitvorming vaak meer beïnvloeden door ‘kwakzalvers’ dan door zogenaamd ervaren raadgevers.

Ook de verschillende religies met hun vele miljoenen volgelingen hebben hun profeten. Maar hoe belangrijk al deze voorspellers zich ook voordoen, ze zitten er doorgaans faliekant naast met hun voorspellingen. Ze vinden dan vaak weer honderden smoesjes om die missers te verklaren.

Ik heb een houten bordje boven mijn bureau hangen, waarop staat ‘Tob niet, het wordt toch anders’. Dat is zo’n beetje mijn lijfspreuk. Maar toch zijn we verplicht om in ieder geval te proberen onze toekomst gunstig te beïnvloeden. Door hard te werken en met een beetje geluk, lukt dat vaak nog ook. Het lukt sommige mensen beter dan anderen. Ze hebben meer ervaring in het omzeilen van obstakels of zijn beter geïnformeerd. Ze voelen beter aan wanneer het tijd is om te stoppen, af te wachten of weer op te starten. Zo hebben ze een stapje voor op vele anderen die minder goed in staat zijn om de tekenen aan de wand op de juiste wijze te interpreteren.

We zitten met zijn allen in een crisis waarvan we allemaal weten hoe die is ontstaan. De zogenaamde geleide economie heeft gefaald en is niet in staat om het negatieve sneeuwbaleffect af te remmen, laat staan te stoppen. Bepaalde waarheden kent iedereen: stoppen, bij de pakken neerzitten en vol zelfmedelijden uithuilen helpt niet. Opstaan en het opnieuw proberen werkt vaak veel beter.

Toen Silvio Berlusconi onlangs besloot om zich opnieuw in de strijd te storten, dacht ik bij mijzelf: de crisis heeft zijn dieptepunt bereikt. Want als die zwaluw weer gaat vliegen, is het voorjaar echt nabij. Berlusconi is er de man niet naar om zich in een sneeuwstorm te storten. Hij voelt dus vast een lentebriesje. Zijn voorteken wordt nu dus even mijn voorteken. Kop op mensen, het wordt beter!

Chris l’Olandese

© Vakblad voor de Bloemisterij

Reageer