Heimwee

‘Eens even kijken, wat is de naam van uw zoon? Juist ja, hier heb ik hem. En mag ik even uw legitimatiebewijs zien?’ Ik haal mijn rijbewijs uit m’n portefeuille en overhandig hem met de opmerking dat ze de snor maar even weg moet denken. Ze legt het beduimelde document onder een apparaat en kijkt bedenkelijk. ‘Hij scant hem niet,’ zegt ze.

Met een klik op ‘Ik ga akkoord’ had ik een uurtje eerder via internet een nieuwe pc aangeschaft voor thuis. Een paar tellen later kwam al de orderbevestiging binnen. En na nog weer twee minuten de melding dat de order uitleverbaar was. Kijk, dacht ik nog, dat zijn de voordelen van deze tijd. Sneller dan snel. Toen ik in de auto sprong hing Rik uit het raam. ‘Waar gaat u naar toe?’ vroeg hij. ‘De nieuwe computer halen!’ riep ik terug. ‘Kunt u dan meteen mijn bankpas even ophalen?’

‘Hebt u misschien nog een ander identiteitsbewijs? Een paspoort misschien?’ Nu is het mijn beurt om bedenkelijk te kijken. ‘Nou,’ zeg ik, ‘die heb ik wel maar ik vraag me af of hij nog geldig is.’ ‘Eens even kijken, ja hoor, volgens mijn gegevens hebt u een paspoort dat geldig is tot 2013. Als u die de volgende keer dat u bij de bank komt even laat zien dan is het goed. En dan krijgt u nu alvast de jongerenpas van uw zoon mee.’ Ik sputter nog even tegen. ‘Maar ook al kan die scanner niets met mijn rijbewijs, ú kunt toch zien dat ik degene ben voor wie ik me uitgeef?’ ‘Ja, dat is zo, maar zo zijn nu eenmaal de regels.’

‘Overigens, mijn echtgenote heeft ook een nieuwe pas aangevraagd omdat die van haar was geskimd en daardoor onbruikbaar geworden. Is die er al en kan ik die dan meteen meenemen?’ Niet geschoten is altijd mis denk ik nog. Ze doorzoekt opnieuw het laatje met gesloten enveloppen en knikt. ‘Ja, haar pas is aangekomen. Maar het spijt me, die zal ze toch echt persoonlijk moeten komen ophalen.’ Haar grote bruine ogen kijken me trouwhartig aan. Van binnen borrelt en gist het maar ik houd me groot en groet haar.

Een half uur later kom ik thuis met een nieuwe pc. Maar de blijdschap over de aankoop wordt verdrongen door een gevoel van heimwee. Naar de tijd dat je bank je nog gewoon kende. In plaats van scande.

© Vakblad voor de Bloemisterij

Reageer