Staking

De afgelopen dagen stonden in het teken van een aangekondigde staking. De werknemersvakbond in de tuinbouw was maanden geleden uit de onderhandelingen gestapt, omdat wij tuinders geen loonsverhoging van 50% wilden accepteren. Daarnaast waren er nog een paar andere, in onze ogen overdreven, eisen. Maar laat ik daar nu niet over uitweiden.
 
Begin deze maand kondigde Francis Atwoli, één van de kopmannen in de vakbond, live op de televisie een algehele staking in de bloemenbedrijven aan, voor maandag 17 mei. De redenen die hij hiervoor aandroeg waren: onderbetalen van werknemers, geen beschermende kleding, enz. Dat dit voor het merendeel van de bedrijven niet klopt maakt niet uit, want het bekt wel lekker. En bovendien zijn er ook hier natuurlijk altijd wel een paar rotte appels die het verpesten voor ons allemaal.

Wij als werkgevers hebben ook een aantal organisaties die onze belangen behartigen. Dus er werd direct een hoop gelobbyd en overlegd op allerlei niveaus. Met als resultaat dat we een al lopende rechtzaak tegen de vakbond als urgent hebben kunnen bestempelen. Begin vorige week deed de rechter dus een uitspraak, en hij besloot in ons voordeel: de staking zou verboden worden. Blijdschap onder de tuinders uiteraard, maar we wisten ook dat het daarmee nog niet klaar was. De vakbond bleef doodstil.

We hadden vergaderingen met werknemerscommissies om zo de stemming te peilen, maar veel werknemers wisten ook niet wat er nu zou gebeuren. Er gingen veel geruchten en ze hoorden maar niets van de vakbond. Nog erger was dat inmiddels oproerkraaiers de werknemers bedreigden en bang maakten. Helaas gaat een staking in Kenia meestal gepaard met vernielingen, vechten en andere agressie.
 
Zondag was er in Naivasha een crisisberaad: diverse tuinbouwbedrijven, belangengroepen en de politie kwamen samen om de situatie te bespreken. De politie was enorm goed voorbereid. Ze hadden een zestal hotspots bepaald waar het het meest waarschijnlijk was dat het uit de hand zou kunnen lopen. Daarnaast was Naivasha in gebieden verdeeld en kregen we telefoonnummers en contactpersonen in die gebieden. Er was vanuit Nakuru extra politie aangetrokken. Zondagmiddag liet ook eindelijk de vakbond iets van zich horen. Ze lieten weten dat de staking voor maandag was afgelast.
 
Maandagochtend
Voor de zekerheid extra vroeg mijn bed uit, want ik moest langs één van de hotspots om naar mijn werk te komen. Er was niets te zien, het was rustig maar er was wel veel politie in ME-tenue. Onze werknemers kwamen op de normale tijd binnendruppelen en niemand had iets gemerkt. Ik heb een rondje langs het meer gebeld, en nee, ook aan de andere kant van het meer was er niets aan de hand. De andere gebieden dan? Nee, ook in Limuru of Ruiru niets aan de hand.

Zo kan het dus ook... nu maar hopen dat we er snel uitkomen met de onderhandelingen, anders hebben we volgende maand weer een spannend weekend.
 
Eddy Verbeek
Florensis Kenya, Naivasha

© Vakblad voor de Bloemisterij

Reageer