Kom in de Kas, maar dan in Ethiopië

Waar wij regelmatig mee te maken krijgen in Ethiopië, is de manier waarop de gemeenschap en expats reageren wanneer ze horen dat wij intensieve tuinbouw bedrijven en snijbloemen exporteren. Men heeft snel vooroordelen: het land wordt genadeloos afgenomen van lokale boeren om voor een deel onbenut te blijven; er wordt slecht met mensen omgegaan; kunstmest en bestrijdingsmiddelen worden op zo'n schaal toegepast dat het grote schade aanricht voor mens en milieu. Om maar te zwijgen over de luchtvervuiling van het transport via de lucht van onze 'overbodige sierproducten' naar de Europese consument.

Buitenlandse invloed is niet nieuw in Ethiopië. Al heel lang zijn hier hulporganisaties aanwezig, gerund door Ethiopiërs en buitenlanders. In onze stad Awassa zien we bijvoorbeeld auto's van de Verenigde Naties en is er bijna op elke straathoek wel een kantoor van een 'non-gouvernmental Organisation (NGO)'. Absoluut niks mis mee. Deze organisaties betekenen veel bij calamiteiten en brengen veel kennis op het terrein van voedselveiligheid, gezondheid en noem maar op.

Geheel onverwacht verscheen daartussen ons sierteeltbedrijf. Een bedrijf waar mensen druk heen en weer rennen, wiens medewerkers toeterend over de weg rijden en volop overuren maken voor vreemde zaken zoals Engelse Moederdag. En ze praten er altijd over het weer. We worden daarom als rare wezens gezien. Heel anders dan die buitenlanders van de hulporganisaties. Werknemersorganisaties houden ons nauwlettend in het oog en er wordt heel wat commentaar geleverd over milieuvervuiling.

Het gevestigde vooroordeel bij veel mensen is dat een een sierteeltbedrijf het milieu en de mensen beschadigt om producten te telen die je niet eens kunt eten. En een slecht voorbeeld wordt snel gegeneraliseerd. Feit is dat in de laatste vijf jaren in Ethiopië een snel groeiende tuinbouwsector is ontstaan die het land zeker positief heeft beïnvloed. Denk aan vele nieuwe banen en geldinjecties die hele steden tot leven helpen. Bovendien zijn bijna alle farms bezig met certificering om bloemen verkoopbaar te maken in Europa. Daarmee zijn we actief op sociaal gebied en met het milieu. Door verantwoord te bemesten en te bestrijden en aandacht te geven aan bijvoorbeeld arbeidscontracten, hygiëne, voeding en onderwijs, om maar een paar dingen te noemen.

We zouden heel de regio moeten uitnodigen voor een dag als ‘Kom in de kas’. Zo kan iedereen zien dat we een normaal bedrijf zijn en hier normale mensen rondlopen. In mijn hoofd komen allerlei ideeën los als ik filosofeer over zo'n open dag. Maar die worden snel weer gewist: daar hebben we het net te druk voor. En dingen als Valentijnsdag krijgen zeker voorrang.

Reageer