Klikken

Het ligt op het puntje van m’n tong. Kent u dat? Ergens in die grijze hersenbrij moet het in een laatje zitten, maar welke was het ook alweer? Het is een uitspraak van een voetbalcommentator. Nou ja, misschien kom ik er nog op.
We hebben geklikt voor volgend jaar. Overmoedig schreef ik eerder op de Vakbladsite dat we misschien wel variabel gaan zitten in 2010. Maar nee hoor, we zijn toch door de knieën gegaan. Op 22 oktober. Zoals dat modern heet hebben we ‘een positie ingenomen’. Voor iets meer dan 17 cent. En spijt dat ik heb… Laat ik het uitleggen.

We zijn met ons bedrijf aangesloten op het warmtenet van Eneco. Voor de verwarming van de kas nemen we dus geen kubieke meters af maar gigajoules. De prijs daarvan is gerelateerd aan de gasprijs. En die klik je dan ook vast. Of niet. Wat je wilt. De laagste commodityprijs die Eneco aanbood in september bedroeg 14,7 cent. Dat gaat goed dacht ik. Maar de bodem zal het nog niet zijn.

Helaas, de weken daarna ging het opwaarts. En begin oktober werd de vierde kwartaalprijs voor variabel afgenomen gas vastgesteld op 19,8 cent. Dus toen het gas voor 2010 inmiddels de 17 cent weer gepasseerd was ging het toch kriebelen. ‘Wat doen we?’ vroeg ik mijn beide broers. ‘Klikken!’ was het antwoord. En ik had geen enkele reden om tegen te stribbelen. De olieprijs waar het variabele gas aan gekoppeld is bleef ook stijgen dus wat moet je?

Ik hoor u denken: ‘Als je daar tevreden mee bent op dat moment, dan is het toch goed? Je kunt er toch voor telen? En het is toch een heel stuk beter dan dit jaar?’ Ja, prima allemaal. Helemaal gelijk. Maar zo zit een mens niet in elkaar! Want de prijs waar je het meest tevreden mee bent is de laagste. Nou, vooruit, de een na laagste kan ook nog, maar dan houdt het op.

En wat zien we? Het was de duurste dag van de afgelopen twee maanden. Daarna is het alleen nog maar gaan zakken naar nu 14 cent. Dat scheelt toch al gauw een flinke slok op een borrel. Lang leve de liberalisering. Gegokt en verloren.

Wacht eens... dat is het. Herman Kuiphof. De verloren WK finale 1974. ‘Zijn we er toch nog ingetuind!’ Dat bedoel ik maar.

© Vakblad voor de Bloemisterij

Reageer