Beestjes

Telefoon. Mijn vrouw met paniek in haar stem: ‘We hebben ze weer!’ ‘Ik weet het.’ zeg ik kalmerend. ‘Ik had het al gezien. Het is maar een klein plekje. Als we klaar zijn met oogsten spuit ik ze wel even. Echt hardnekkig dit jaar, die zwarte bonenluis.’ ‘Zwarte bonenluis?’ klinkt het een toontje hoger. ‘Nee joh, ik bedoel hoofdluis!’
De zwarte bonenluis is een plaag. En moeilijk uit te roeien. In een paar dagen tijd nemen ze bezit van een aantal takken en vermenigvuldigen zich razendsnel. Levendbarend zijn ze. Het is haast niet bij te kijken. Mieren zijn er dagen zoet mee. Ik liever niet. Ik kies voor een bespuiting met Admire.

Thuis is inmiddels alarmfase 3 afgekondigd. Alle bedden afgehaald en in de was, kleren idem dito, haren worden gewassen met speciale shampoo en er wordt gekamd. Veel gekamd. Boven een wit dienblad. Gelukkig is er slechts één hoofd de klos. Wat doen we verder? De tondeuse? Nee, dat nog maar niet. Behandelen met spiritus? We wachten even af. Eerst het lichtere geschut.

In de kas komen we ze tegen als we gaas ophalen. Gedrieën trekken we op. We kammen het gewas uit terwijl het steunmateriaal elke vier stappen twintig centimeter omhoog wordt getrokken. Scoutende ogen. Je hoopt niets te vinden maar als ze er zijn dan wil je ze zien.

Inmiddels is in huis de discussie op gang gekomen waar de hoofdluizen vandaan komen. Zijn er misschien op school kinderen die ze wel hadden maar er niet voor uit durfden komen? Speelde schaamte wellicht een rol? Of heeft hij ze meegenomen van een schoolkamp in Oerdorp Eversham in het Brabantse land? Dan zijn ze wel hard gegroeid. Het blijft gissen. Hoofdluis waait niet naar binnen. En van onszelf zijn we best schoon, tóch?

We steken de koppen bij elkaar. Ho, fout… Dat moeten we maar even niet doen voorlopig. Maar wel actie ondernemen richting school. Bellen dat een van ons drager is van het grote gevaar. Dat we maatregelen hebben genomen maar nog wel een risicogroep vormen. Het is niet anders.

Zo voeren we elk onze eigen strijd. Met verschillende middelen. Maar met hetzelfde doel: Dood aan de beestjes.

Jeukt het al?

© Vakblad voor de Bloemisterij

Reageer